201 Czy KaRa” Za S’WiaDoMe GL”oSzeNie NiePRaWDy WiNNo ByC’/T’ ToPieNie W BaGNie, NaBijaNie Na PaL, Czy STRaToWaNie a PoTeM WL”o”/u/vCzeNie Za KL”o”/u/vSoWNiKieM KL”o”/u/vSo”/u/vja”CyM W DaL Na Ra”CzyM KL”o”/u/vSaKu?


Procession of chariots on a Late Geometric amphora from Athens (ca. 720–700 BC)

Chcąc nie chcąc samo dzieje się, jak dzieje się. Nie planowałem tego, ale coś ten (S)KauKa+aS i dalej (G/H/K)o”/u/vRaL(„) itd, podłoża językowe i przeróżne tzw. „Przed języki, jak tzw. Przed-Indo-Uralski, te tzw. laryngały, synowskie Y-DNA, jak G, N, R1a (L664, M417), R1b, I1/2 itd, a no i ci bidni „od-alańscy” Osetyńcy, czy inni „Irańczycy” rzekomo hasający i buszujący sobie między tymi łańcuchami górskimi… po lasostepie… razem sprawili, że…

Do rzeczy…

Odpowiadając, na samemu sobie postawione pytanie tym razem wybieram STRaToWaNie i WL”o”/u/vCzeNie Za KL”o”/u/v/S+aKieM…

Niniejszym nie mam wyboru i twierdzę, że dalej skutecznie podważam „wiarygodność” cytowanej poniżej pracy naukowej „MORE PONTIC: FURTHER ETYMOLOGIES BETWEEN INDO-EUROPEAN AND NORTHWEST CAUCASIAN”, napisanej przez tzw. dohtora filozofii z Uniwersytetu Harwarda pana JOHN’a COLARUSSO z McMaster University, jak i „stan wiedzy” jej autora,. a za nim reszty oficjalnej germańskiej nauki, zwanej językoznawstwem porównawczym, a za tym wszystkich innych nauk, które mają jakikolwiek związek ze Słowianami i Naszymi Przodkami, a traktują nas w podobny sposób… czyli całkowicie pomijają lub przekłamują Naszą Tradycję i Jej kulturę i osiągnięcia dla całej ludzkości!

Rozumiem, że autor użył w tej pracy TYLKO „oficjalnie atestowanych słów”, zgodnie z oficjalnym sposobem rozumowania oficjalnego po-germańskiego językoznawstwa.

Niech będzie… ale a co ze słowiańskimi rdzeniami i słowami? Czyżby ich nie było… a może autor ich zwyczajnie nie znał?!!

A czy takie słowa w ogóle istnieją w języku słowiańskim, a jeśli tak, to co one znaczą?..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%84
Udomowienie
Koń został udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat p.n.e.[1][2]

Przodkowie i genetyka konia
Przodkami koni orientalnych, od których pochodzą konie gorącokrwiste, były prawdopodobnie koń Przewalskiego i tarpan; konie zimnokrwiste pochodzą natomiast od konia leśnego z Północnej Europy. Koń Przewalskiego jest obecnie jedynym przedstawicielem gatunku koni dzikich. Rasa konik polski wykazuje bardzo duże podobieństwo do tarpana, lecz nie jest genetycznie tą samą rasą (chociaż poza Polską koniki polskie bywają określane mianem tarpan)[3]. W styczniu 2007 zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu Harvarda poinformował, że stworzył wstępną mapę genomu konia.

Określenia koni

Nazwy koni w zależności od wieku:

sysak – młody koń do około 6 miesiąca życia, odżywia się głównie mlekiem matki.
odsadek – młody koń odłączony od klaczy matki
źrebię – młody koń poniżej 1 roku.
klaczka – samica konia w wieku 1-3 lat.
ogierek – samiec konia w wieku 1-3 lat.
klacz, kobyła – samica konia powyżej trzeciego roku życia.
ogier – samiec konia powyżej trzeciego roku życia, zazwyczaj hodowany dla rozrodu.
(…)

https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82us

https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82us_%28ch%C3%B3d%29
Kłus (ang. trot) to dwutaktowy chód zwierząt czworonożnych, w którym stopy w ukośne przeciwnych końcach ciała uderzają o ziemię razem; czyli prawa tylna z lewą przednią i lewa tylna z prawą przednią.

https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82us_%28je%C5%BAdziectwo%29
Kłus (jeździectwo)

Kłus – chód dwutaktowy konia (również osła, zebry i innych koniowatych). Podczas kłusa dwie przeciwległe kończyny – prawa przednia i lewa tylna (bądź odwrotnie) jednocześnie odbijają się od ziemi.

Istnieją cztery rodzaje kłusa wykonywanego przez konia:

kłus roboczy – naturalny chód konia, w którym koń porusza się rytmicznie i w równowadze, nie wkładając w to większego wysiłku;
kłus pośredni – nieco szybszy od kłusa roboczego i wymagający od konia niezacznego wydłużenia, stosowany jest najczęściej jako jeden z elementów ujeżdżania konia;
kłus wyciągnięty – przy każdym kroku koń maksymalnie wyciąga kończyny, chód ten wykonuje się jedynie podczas pracy na ujeżdżalni;
kłus zebrany – koń porusza się z podstawionym zadem, wykroki są mniej obszerne, lecz bardziej efektowne i sprężyste niż w kłusie pośrednim[1].

Wyróżnia się trzy rodzaje jazdy kłusem:

kłus anglezowany, stosowany najczęściej – jeździec rytmicznie podnosi ciało z siodła co drugi takt czyli w momencie, gdy para nóg („zewnętrzna”) przednia i („wewnętrzna”) tylna przesuwa się do przodu;
kłus ćwiczebny (wysiadywany), stosowany, gdy chcemy zyskać większą kontrolę nad koniem i użyć precyzyjnych pomocy. W kłusie ćwiczebnym jeździec nie unosi się w siodle. Stosowany jest przede wszystkim przy wykonywaniu wolt, półwolt i innych ćwiczeń oraz przy zmianach chodu konia;
kłus w półsiadzie, który polega na lekkim podniesieniu pośladków z siodła i pochyleniu tułowia, przy silniejszym (ale nie nadmiernym) oparciu w strzemionach – stosowany jest rzadziej, głównie jako ćwiczenie i w niektórych sytuacjach jazdy terenowej[1].

W jeździe w stylu western jeździ się przeważnie kłusem ćwiczebnym. Spowodowane jest to budową siodła, które w trakcie anglezowania lub robienia półsiadu nie zapewnia takiej stabilności jak siodło klasyczne, lecz powoduje, że wysiadywanie jest wygodne i przyjemne.


Zawodnik w wyścigu kłusaków

https://pl.wikipedia.org/wiki/K%C5%82usak
Kłusak – typ konia obejmujący kilka ras: kłusaki amerykańskie standardbred (wyhodowane w USA), kłusaki orłowskie (w Rosji), kłusaki rosyjskie (wyhodowane w Rosji w wyniku krzyżowania z kłusakami amerykańskimi) oraz kłusaki francuskie (we Francji).

Używane głównie w wyścigach specjalnych dwukołowych wózków (zwanych sulkami), w których konie te poruszają się wyłącznie szybkim kłusem (za przejście w galop, choćby na kilka kroków, zawodnik zostaje zdyskwalifikowany).

U kłusaków amerykańskich często występuje chód zwany inochodem – koń przestawia kończyny parami: dwie nogi lewe, dwie nogi prawe (jak wielbłąd), podczas gdy w zwyczajnym kłusie nogi konia poruszają się parami po skosie (lewa tylna i prawa przednia i odwrotnie). W Polsce zawody kłusaków są mało popularne, choć stopniowo sytuacja ta ulega zmianie. Wśród fanów wyścigów konnych coraz więcej osób dostrzega zmagania kłusaków, które w odróżnieniu od koni pełnej krwi angielskiej i arabskiej, są długowieczne i mogą rywalizować przez wiele lat. Obecnie wyścigi odbywają się na torze we Wrocławiu (WTWK Partynice) oraz w Warszawie na Służewcu. W przeszłości gonitwy rozgrywano także w Sopocie. W krajach zachodnich i w USA wyścigi kłusaków są tak samo popularne jak wyścigi koni pełnej krwi angielskiej.

W hodowli kłusaków chodzi głównie o szybkość w kłusie, nie o pokrój konia, toteż w typie tym są zarówno osobniki małe, o bardzo lekkiej budowie, w typie konia arabskiego, jak i rosłe i bardziej masywne, w typie konia półkrwi angielskiej. Wysokość: 145–170 cm.

Wyścigi kłusaków na specjalnych torach odbywały się już na przełomie XIX i XX wieku.

https://pl.wiktionary.org/wiki/k%C5%82usownik
kłusownik (język polski)

wymowa:
IPA: [kwuˈsɔvʲɲik], AS: [ku̯usovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i

znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

odmiana:
(1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik kłusownik kłusownicy
dopełniacz kłusownika kłusowników
celownik kłusownikowi kłusownikom
biernik kłusownika kłusowników
narzędnik kłusownikiem kłusownikami
miejscownik kłusowniku kłusownikach
wołacz kłusowniku kłusownicy

hiperonimy:
(1.1) przestępca, myśliwy

wyrazy pokrewne:
rzecz. kłusownictwo n, kłusowanie n

forma żeńska kłusowniczka f

czas. kłusować ndk.
przym. kłusowniczy

etymologia:
zob. kłusować

tłumaczenia:
angielski: (1.1) poacher
białoruski: (1.1) браканьер m
czeski: (1.1) pytlák m
francuski: (1.1) braconnier m
hiszpański: (1.1) furtivo m
nowogrecki: (1.1) λαθροθήρας m
rosyjski: (1.1) браконьер m
słowacki: (1.1) pytliak m
ukraiński: (1.1) браконьєр m

Twierdzę, że jest NIEPRAWDĄ, że w języku słowiańskim rzekomo NIE ISTNIEJĄ rdzenie / słowa, tożsame z tymi z tego tzw. języka PIE, związane z KoNieM, RyDWaNeM, SzyBKoS’C/Tia”, S’WiSTeM… itd.

(Będzie o tym jeszcze szerzej w kolejnych wpisach na ten temat i ponownie podważymy czyjąś wiedzę i wiarygodność…)

…..

https://pl.wikipedia.org/wiki/Rydwan
Rydwan – pojazd konny, najczęściej dwukołowy zaprzężony w dwa lub cztery konie, zwykle z tyłu otwarty, znany od około XXVIII w. p.n.e. na całym Bliskim Wschodzie, i w Egipcie od około XVIII w. p.n.e. oraz w starożytnej Grecji od XII wieku p.n.e. (o czym wspomina Homer), później także w Rzymie. Mógł być zaprzężony w dwa konie – wtedy zwał się bigą, lub w cztery i wtedy nazywał się kwadrygą. Jechały nim zazwyczaj stojąc dwie osoby.

Rydwanu używano w różnych celach. Załogę rydwanu mogło tworzyć od dwóch do czterech osób. Jeśli załogę rydwanu tworzyły dwie osoby był to tylko woźnica i łucznik. W załodze czteroosobowej dochodził włócznik i miecznik. Niektórzy zeskakiwali z wozu i walczyli dalej pieszo. Na Bliskim Wschodzie rydwany pojawiają się na polach bitew jeszcze w IV w. p.n.e. W Europie tradycja walki z rydwanu przetrwała najdłużej na Wyspach Brytyjskich, bo do I w n.e. Na początku swego istnienia rydwan służył także do polowań. W Grecji i Rzymie służył głównie do wyścigów w czasie igrzysk olimpijskich, natomiast w cyrkach – także w celach kultowych i reprezentacyjnych.

Rydwan był atrybutem bogów i bogiń:

Afrodyta – miała rydwan zaprzężony w gołębie;
Demeter – miała rydwan zaprzężony w skrzydlate smoki;
Hera – miała rydwan zaprzężony w pawie;
Kybele – miała rydwan zaprzężony w lwy;
Dionizos – miał rydwan zaprzężony w pantery;
Helios – miał rydwan zaprzężony w 4 konie;
Pluton – miał rydwan zaprzężony w kare konie;
Posejdon – miał rydwan zaprzężony w hippokampy.


Mapa przedstawiająca uproszczone drogi i czas rozprzestrzeniania się rydwanu, 2000–500 p.n.e.
[Ta czerwona kropka to południowy (G/H/K)o”/u/vRaL i tzw. Kultura Sintashta]


Map of the approximate maximal extent of the Andronovo culture. The formative Sintashta-Petrovka culture is shown in darker red. The location of the earliest spoke-wheeled chariot finds is indicated in purple. Adjacent and overlapping cultures (Afanasevo culture, Srubna culture, BMAC) are shown in green.

https://en.wikipedia.org/wiki/Sintashta_culture
!Uwaga! (Brak polskojęzycznej strony)
The Sintashta culture, also known as the Sintashta-Petrovka culture[1] or Sintashta-Arkaim culture,[2] is a Bronze Age archaeological culture of the northern Eurasian steppe on the borders of Eastern Europe and Central Asia, dated to the period 2100–1800 BCE.[3] The earliest known chariots have been found in Sintashta burials, and the culture is considered a strong candidate for the origin of the technology, which spread throughout the Old World and played an important role in ancient warfare.[4] Sintashta settlements are also remarkable for the intensity of copper mining and bronze metallurgy carried out there, which is unusual for a steppe culture.[5]

Because of the difficulty of identifying the remains of Sintashta sites beneath those of later settlements, the culture was only recently distinguished from the Andronovo culture.[2] It is now recognised as a separate entity forming part of the ‚Andronovo horizon’.[1]
(…)

https://en.wikipedia.org/wiki/Chariot

…..

Pytanie tylko, a co by było, gdyby tylko wymawiane obecnie słowa przetrwały… I co wtedy, co językoznawcy mogliby porównywać lub odczytywać… by na koniec „poprawnie odtworzyć”… to o co tam im w tych ich germańskich umysłach zaświtało…

Zbadajmy to, czyli rdzenie słowiańskie KL/RS/Z, GL/RS/Z, Z/SL/RS/Z, HL/RS/Z, CL/RS/Z… a właściwie jeden i ten sam rdzeń, tyle tylko, że zmieniany brzmieniowo i znaczeniowo i raz tzw. 1. satem, a raz tzw. 2. centum, 3. kentum, 4. hentum… itp. (Mam na myśli pierwszy dźwięk danego rdzenia i jego postać graficzną.)

1.
ZL”oS’C’/T’, Z”aL, Z”aL”oS’C’/T’…

(S)LoZa, S’Lo”/u’vZ, SL”o”/u/v/(c)H, SL”y(c)H/SzaC’/T’, SL”o”/u/vGa, SL”o”/u/vZ”Ba…

2.
CaL”oS’C’/T’, CieLiSTy…

3.
KL/RS/Z = KL”oS, KL”o”/u/vS, KL”o”/u/vS+aK, KL”o”/u/vS+oWaC’/T’, KL”o”/u/vS+oWNiK… KLuCzyC’/T’, KLaCz, KLuCz, KLeKoT, KoLeC, KoLiC’/T’, KaLaC’/T’…

GL/RS/Z = GL”oS, GRoZa, GL”o”/u/v(C)Hy, GoL”y, GoLeC…

4.
(c)HaL”aS, (c)HLaST, HaRaCz, HaRaTaC/T’, HaRKoTaC’/T’…

Oto kolejny dowód na obalenie wiarygodności podstaw dowodzenia czegokolwiek wynikającego z tej pracy i jej podobnych, posługujących się „dziwnym pomijaniem słowiańskich rdzeni/słów, jako metodą naukową” itd. itp, jak to ma miejsce np. w przypadku kolejnego pana naukowca, jak prof. David W. Anthony i jego książki i prace, gdzie „zapomniał był pewno poszukać”, że także w języku słowiańskim, istnieją rdzenie/słowa odpowiadające za pełny opis budowy wozu, czego on nie umiał był jakoś dziwnie dostrzec… itd:

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Horse,_the_Wheel_and_Language
The Horse, the Wheel, and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World (ISBN 0-691-05887-3) is a 2007 book by David W. Anthony, which won the Society for American Archaeology’s 2010 Book Award.[1]
(…)

http://www.hartwick.edu/academics/majors-and-minors/social-sciences/anthropology-home/anthropology-faculty/david-anthony

…..

A jeśli ktoś wątpiący jeszcze jest, to proszę zastanowić się, które to słowa i kiedy „atestowane” i przez kogo itd, zostały użyte przez autora tego tekstu, jako podstawy do „wyciągania poprawnych wniosków”… i dlaczego brakuje tu „także kiedyś przecież atestowanych słów słowiańskich…

No chyba, że ktoś twierdzi, że KL”o”/u/vS+aK to jest jakieś od-czyjeś-tam tzw. zapożyczenie… Od-czyje więc,.. hm?

http://www.johncolarusso.net/pdf/Pontic-horse.pdf

(…)
(1) PIE forms for ‘horse’

a. zero-grade * ́93 ́91-ék¤-w-o-s > Greek híppos (with * ́9 ́9 > Gk h)
b.e-grade * ́93e ́91-k¤-wè-s > Greek o#kús,

Hamp would rewrite (1) as (2):

(2) Glottalic Indo-European forms

a. e-grade thematized derivative stem
*(÷W)/- ́èkHJ-w-a-s > Greek híppos
b. e-grade root
*÷W ́/-kHJ-wè-s > Greek o#kús

(3) Reflexes of /kHJw/ (kèw):

a. */kHJw/ > */kJw/ (in Germanic */xw/)

Sanskrit
asèva

Avestan
aspa#-

Old Persian
asa-

Modern Persian
asp (Landahl & Hamp 1997:350)[but Haïm (1961:33; 1967:558) cites asb]

Khotanese Saka
asè(sè)a-

Soghdhian “
sp [= asp] all “horse”

Ossetic
yæfs (Iron), æfsæ (Digoron) “mare” [also Iron (xærg)æfs “mule, hinny” (Abaev 1970:239)]

(Hunza) Wakhi (Iranian)
ya£

Thracian
(kak)asbos, “(evil)horse”, “horse of ill fortune” (very Iranian looking)

Old Lithuanian
a£và “mare”

Old Prussian
aswinan “horse milk”, A£và a river name

Latvian names (after Karulis)
Asu#ne, Asugals, Asva, Ese

Old Latvian dial.
oflssa; “horse”

Old English
eoh, “mare” [Old Saxon ehu]

Armenian
e#£ “donkey”

Venetic
ekvo

Luwian
a-zu-wa-(Melchert in Watkins 1987:182-204)

Tokharian B
yakwe

Illyrian
híkkos (Bonfante 1996:111) (!) (with *CG > CC, as in Hellenic)

b. */kHJw > kHW/ (confined to Italic and Keltic):

Latin
equus

Old Irish
ech “horse”

Old Cornish
ebol

Breton
eboul, both “colt”

Gaulish
Epo- (in names), Epona “goddess of horses”
Scottish Gaelic
/Ex/ (with velar), plural /ex^/ (with palatal) (Hamp, personal communication)

c. *kHJw > *kHWw > kWkW (or > *pHw )> pp (confined to Hellenic):

Mycenaean
iqqo, “horse”

Greek
hièppos “id”

!!!UWAGA!!!
Rdzeni/słów słowiańskich BRAK!!!

…..

Przypisy:

http://johncolarusso.net/publications/articles/linguistics

John Colarusso

Born in California, raised in Mississippi and New Jersey.

John Colarusso first studied physics and then took two degrees in philosophy (BA Cornell, MA Northwestern).

He earned his doctorate in linguistics from Harvard University in 1975. Since 1967 he has studied the Caucasus, its languages, myths, and cultures.

He has taught at McMaster University in Hamilton, Ontario since 1976. Since 1992 he has been active in advising leaders and policy makers in Washington, Ottawa, Moscow, and the Caucasus itself.

In addition to more than sixty-five articles on linguistics, myth, politics, and the Caucasus, he has written three books, edited one, and is finishing two more.

He is married and the father of three children. When relaxing he enjoys hiking and biking, or reading math, paleontology, and the works of William Faulkner.

EDUCATIONAL BACKGROUND

Ph.D., Harvard University, Linguistics Department, Cambridge, Massachusetts, 1975

Harvard University, Middle East Center, 1968-1970

M.A., Northwestern University, Department of Philosophy, Evanston, Illinois, 1969

B.A., Cornell University, Philosophy Department, Ithaca, New York, 1967

Cornell University, Engineering Physics, 1962-1965

EMPLOYMENT HISTORY

August – December 2004, Visiting Scholar, Cornell University, Department of Linguistics

2000-present Professor, Modern Languages and Linguistics, McMaster University (cross appointment)

1988-present Professor, Anthropology, McMaster University

1990-present Associate appointment, Modern Languages and Linguistics

1981 – 88, Associate Professor, Anthropology, McMaster University

1977 – 81, Assistant Professor, Anthropology, McMaster University

1976 – 77, Assistant Professor (part-time), Anthropology, McMaster University

1975 – 1976, Vertragsassistent, Institut für Sprachwissenschaft, Universität Wien, Vienna, Austria

Reklamy

23 thoughts on “201 Czy KaRa” Za S’WiaDoMe GL”oSzeNie NiePRaWDy WiNNo ByC’/T’ ToPieNie W BaGNie, NaBijaNie Na PaL, Czy STRaToWaNie a PoTeM WL”o”/u/vCzeNie Za KL”o”/u/vSoWNiKieM KL”o”/u/vSo”/u/vja”CyM W DaL Na Ra”CzyM KL”o”/u/vSaKu?

  1. Wkurzyłem się bo dotarło do mnie, jak skończenie małym i niemym trzeba być, by nie umieć dostrzec w j. słowiańskim, a dokładnie w tzw. j. polskim, czyli Le(c)HiCKiM tego bidnego KL”o”/u/vS+aKa itd… i KoL”ySKi, KoL”ySaNia, KoL”eSa, KoLaSKi, KoLeBaNia, KiWaNia…

    Panie i panowie naukafcy i znafcy i jesykosnaftcy allo-allo, nie wstyd wam?!!

    Podaję źródłosłów do teho waszego zasranego *hłejhwejhos, czy jak mu teraz tam… :

    KL”o”/u/vS+aK, bo KoL’ySze… od KoL”a…

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82ysanie_mocy

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Ruchy_statku_na_fali

    http://jejswiat.pl/5355,kolysanie-jak-wplywa-na-dziecko

    http://en.bab.la/dictionary/polish-english/ko%C5%82ysanie

    http://synonim.net/synonim/ko%C5%82ysanie
    Synonimy do słowa kołysanie:
    bujanie, chwianie, chwiejba, chybot, chybotanie, dyndanie, falowanie, fluktuacja, huśtanie, huśtawka, kiwanie, kolebanie, lulanie, machanie, niestałość, obalanie, oscylacja, płynność, pokładanie, powiewanie, przechylanie, pulsacja, wahanie, wiszenie, wzloty i upadki, zataczanie, zawisanie, zmienność,

    http://sjp.pwn.pl/slowniki/ko%C5%82ysanie.html
    kołysanie

    Wielki słownik ortograficzny
    kołysać -yszę, -yszą; -ysz•cie

    Słownik języka polskiego
    kołysać «poruszać czymś płynnie w tył i w przód lub na boki albo wprawiać coś w taki ruch»
    kołysać się «poruszać się płynnie w tył i w przód lub na boki»

    Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
    kołysanie
    kołysać

    Synonimy
    kołysać

    kolebać
    bujać
    huśtać

    kołysać się

    bujać się
    huśtać się
    kolebać się
    wahać się

    http://www.wordreference.com/plen/ko%C5%82ysanie
    flounce n (ostentatious walk) kołysanie n
    rocking n (back-and-forth motion) bujanie, kołysanie n
    rocking movement n (swaying or tipping motion) kołysanie, bujanie n

    http://sjp.pl/ko%C5%82ysa%C4%87
    kołysać
    komentarze:
    21amelia # 2007-12-28
    Czemu nie ma ukołysać, nawet w piosenkach jest taki zwrot!

    ~gosc # 2015-02-20
    kołysać się też nie ma, a jest jednak w jednej z definicji wyrazu ‚wahać’

    https://pl.wiktionary.org/wiki/ko%C5%82ysa%C4%87
    kołysać (język polski)

    znaczenia:

    czasownik niedokonany

    (1.1) wprawiać w ruch wahadłowy
    (1.2) usypiać dziecko bujając je[1]

    przykłady:
    (1.1) Wiatr kołysał falami.
    (1.2) Mama kołysze dziecko do snu.

    kolokacje:
    (1.1) kołysać lekko / mocno / strasznie / straszliwie • kołysać statkiem • kołysać na boki / w górę i w dół
    (1.2) kołysać córeczkę / dziecko / synka • kołysać na rękach / w kołysce / w wózku

    synonimy:
    (1.1) bujać, huśtać, chwiać, gibać, kolebać
    (1.2) bujać, lulać

    hiperonimy:
    (1.1) poruszać, ruszać
    (1.2) usypiać

    wyrazy pokrewne:
    rzecz. kołysanie n, kołyska f, kołysanka f
    czas. ukołysać dk., zakołysać dk.
    ims. kołysany

    etymologia:
    rdzeń koło[2]

    tłumaczenia:

    angielski: (1.1) sway, roll; (1.2) rock, lull
    rosyjski: (1.1) качать ndk. колыхать ndk.; (1.2) укачивать ndk.
    ukraiński: (1.1) коливати, колихати; (1.2) колисати, колихати

    źródła:

    „Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1969”
    „Brückner Aleksander, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa 1974″

    …..

    No i co?!!
    Jest jakiś mocarz allo-allo na sali?
    MaHNieM MoZ”e KTo”Ry Co TaM jeSTeS’ MoCNo MoCa”?!!

    Polubienie

  2. Dodatkowo KoL”ijyS+Ka, KoLi(e)BKa

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82yska_%28kolebka%29
    Kołyska – sprzęt do kołysania małych dzieci.

    Pierwotnie w Polsce dzieci kołysano w koszykach wyplecionych z wikliny i zawieszonych na czterech sznurkach na jednym haku u sufitu.
    U zamożniejszej szlachty zaczęto używać kołyski wykonane z desek przez stolarza. Nie były one zawieszone na sznurkach, stały na drewnianych biegunach. W średniowieczu dzieci spały zwykle z rodzicami (patrz łóżko rodzinne), ale niemowlęta kładziono w kołyskach, by zapobiec przypadkowemu uduszeniu.[1]
    Zobacz hasło kołyska w Wikisłowniku

    Inna nazwa kołyski to kolebka.

    Przypisy
    Dorota Żołądź-Strzelczyk: Dziecko w dawnej Polsce. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, s. 125. ISBN 83-7177-038-3.

    https://en.wiktionary.org/wiki/ko%C5%82yska
    kołyska
    Polish
    kołyska
    Pronunciation
    IPA(key): [kɔˈwɨ.ska]

    Noun
    kołyska f
    cradle (oscillating bed for a baby)


    Kołyska Judasza z muzeum tortur we Fryburgu

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%82yska_Judasza
    Kołyska Judasza
    Kołyska Judasza z muzeum tortur we Fryburgu

    Kołyska Judasza – nazwa narzędzia tortur jak i samej tortury wykonywanej przy jego pomocy. We Włoszech narzędzie to określano jako Veglia.

    Kołyska Judasza miała formę wykonanego z drewna ostrosłupa, którego górny wierzchołek bywał okuty metalem. Konstrukcja była ustawiana na kilku drewnianych nogach. Osobę torturowaną podwieszano pod sufitem za pomocą systemu lin (fragment widoczny na zdjęciu). W trakcie tortur ofiarę wielokrotnie gwałtownie opuszczano na ostry wierzchołek „kołyski”, tak aby zagłębił się on, w zależności od płci osoby torturowanej, w odbyt u mężczyzny lub w kobiecą pochwę.

    Tortura była w zamyśle przewidziana do dłuższego stosowania, w sposób uniemożliwiający odpoczynek ofierze. Gdy ból doprowadzał do utraty przytomności, osobę torturowaną cucono, by kontynuować przesłuchanie. Umożliwiało to stosowanie „kołyski” aż do przyznania się podejrzanego i stanowiło podstawę do określenia jej Torturą Śpiochów.

    Ten rodzaj oddziaływania na osobę przesłuchiwaną zaproponował niejaki H. Marsili, mając na uwadze zmuszenie do zeznań bez stosowania okrutnych męk (co wydaje się dyskusyjne, jako że „kołyska” bez wątpienia narażała osobę torturowaną na dotkliwy ból).

    Bibliografia
    Aleksander Brückner, Encyklopedia staropolska, PWN, Warszawa 1990, wyd. pierwsze fotooffsetowe.
    Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, Wiedza Powszechna, Warszawa 1972, wyd. II.
    Szymon Wrzesiński, Krwawa profesja. Rzecz o katach i ich ofiarach, LIBRON, Kraków 2006, wyd. I

    …..

    No i QRF co pustynne stwory, kto dał czego więcej ludzkości, ci wasi miłosierni pustynni bogowie, i ich prorocy i ich naśladowcy, czy BoGiNi/Bo”G/BoGoWie i Przodkowie Nas Słowian?!!

    HAŃBA WAM I WASZYM PRZECIW-SŁOWIAŃSKIM RASISTOWSKIM KŁAMSTWOM!!!

    Polubienie

  3. Widzę, że rdzeń KL da mnogość znaczeniową zawartą w setkach słów.
    K.L.
    KoŁo
    KoŁyska

    KoLiba [moim zdaniem to będzie całkiem inne słowo niz KoŁyska, chociaz podobne znaczeniowo]
    KoLiba>(KoŁo+LiBać>=kołować to co się lubi najbardziej>K.L+L.B=K.L.B
    L.B> LiBać>LiBacja=robić uLuBioną rzecz, długo i namietnie? stad tez LuBa? stad też chLiBać czyli płakać nad stratą ulubionej osoby, chLuBić się -chwalić się, byc dumnym z czegoś)
    KoLiba=KoLeBka
    L.B>LeBać>koLebać czyli kołysać się
    LeBać zamieniono na JeBać-JeBat’ w sanskrycie JaBati to uprawiać seks
    a tak zapodają:

    https://en.wiktionary.org/wiki/fukati#Slovene

    fȕkati ‎(Cyrillic spelling фу̏кати)
    to fuck
    Synonyms[edit]
    jebati

    jebati-fukati-fuck
    ŁoŁ, przy okazji znaleźliśmy jako słowiańśki żródłosłów najpopularniejszego angielskiego słowa ‚fuck’?!
    Zabawne, ale nie inaczej jesli prawdą jest centralne i źródłowe miejsce słowiańskich języków

    dooKoŁa
    KŁusak miałbym wątpliwości, czy to nie jest połąćzenie od Łuska, czegoś obłego ale wydłuzonego, jak łuska u ryby ale i u roślin, warstwa ochronna, stad np. wyłuskiwać groch
    KuLa

    itd itd
    z braku czasu i na szybko tylko tyle, a podejrzewam, że jest tego do groma
    KóŁka

    Polubienie

    • Odnośnie jebati-fukati-fuck-
      mamy to zachowane w j.polskim w stanie idealnym, niemożliwe?
      fukać
      potocznie:
      1. prychać, parskać, będąc złym, zaniepokojonym itp.;
      2. potocznie: mówić coś opryskliwie, ze złością; prychać, parskać;
      3. wyrzucać z siebie parę, dym, ogień

      Wszystko ma źródło w rdzeniu L.B, jak w rosyjskim LuBlu:
      ja tiebia lublu
      ja cię kocham

      stąd mamy lubieżność, lubieżnik, oblubienica

      A teraz, stara giermańska śpiewka:
      The Oxford English Dictionary states that the ultimate etymology is uncertain, but that the word is „probably cognate” with a number of native Germanic words with meanings involving striking, rubbing, and having sex

      Polubienie

      • cytat z wiki o etymology fuck:
        The word has probable cognates in other Germanic languages, such as German ficken (to fuck); Dutch fokken (to breed, to beget); dialectal Norwegian fukka (to copulate), and dialectal Swedish focka (to strike, to copulate) and fock ( penis ).
        W germańskich posiada ten sam zakres znaczeniowy: penis, kopulacja. I w tych samych germańskich jest uncertain origin… ha ha…Rżę i ryczę.

        Czyli moje zestawienie wygoglane przypadkowo w 3 minuty jest prawidłowe:
        polski-rosyjski-sanskryt-polski-sloweński-giermańszczyna
        LuBić>LjuBit’>JaBati>Jebat’-fukati-[fuck-focka-ficken]

        Nawet gdyby posługiwać się znaną allochtoniczną głupawką: jeśli dane słowo zostało po raz pierwszy zapisane w gockim, to słowiańskie slowo jest od niego zapozyczeniem (taka jest wykładnia słowa MLeKo), tedy biorąć ową głupawkę na poważnie, wywieść slowo fuck od sanskryckiego JaBati to oczywista oczywistość.
        Jestem przekonany, że oni DoSKoNaLe to widzą, wiedzą i rozumieją, ale tego nie zrobią, bo wrogiem sa języki słowiańskie, a to by oznaczało uzycie pośrednika fukati z języka słoweńskiego by przedostać się do sanskrytu.
        A gdy już tą kładką przejdzie się do sanskrytu, wówczas nie wyjścia jak zauważyć słowiańskie identyczne i gromadne wersje: JeBat’, LjuBit’,, LuBit’, uLuBiony, oBluBienica, LuBieżnik, LuBa, LuBlin itd itd

        Polubienie

    • Oraz odnośnie…
      „L.B>LeBać>koLebać czyli kołysać się
      LeBać zamieniono na JeBać-JeBat’ w sanskrycie JaBati to uprawiać seks”

      ‚koLeBać się’ znaczy fizjologicznie to samo co uprawiac seks!

      Synonimy do słowa kolebać się
      1. †chwiać się, bujać się, kołysać się, huśtać się, kiwać się, majdać się, majtać się, wahać się, przechylać się, gibać się, chybotać (się), uginać się, tańczyć

      Nie mam co do tego watpliwości, chociażby żaden słownik tego nie potwierdzał.

      Polubienie

    • Jeszcze nie rozwiązanym jest 1/10 rdzenia K.L, a już rdzeń L.B wykazał slowiańskość najbardziej popularnego giermańskiego słowa, a nawet najbardziej popularnego słowa jako takiego na świecie.
      Buhahaha, normalnie leżę i tarzam się ze śmiechu.

      Polubienie

    • Do poprawki

      LeBać zamieniono na JeBać-JeBat’ w sanskrycie JaBati to uprawiać seks”

      Nic nie zamieniono, gdyż niedopatrzyłem tego, że w rosyjskim kochać to Ljubit’, czyli

      polski-rosyjski-sanskryt-polski
      LuBić>LjuBit’>JaBati>Jebat’

      Polubienie

    • Bardzo dobry wywiedzenie znaczenia. Pytanie dlaczego „znaftsy i eksperty językowe” nie umiejo dostrzec takich podobieństw?!! Mi to zwyczajnie pachnie przeciw-słowiańskim rasizmem i dyskryminacją, bo bo przecież to nie debilizm… Oni ci wszyscy all-allo za inteligentni są, żeby tego zwyczajnie nie widzieć…

      Do dziś nie umiem zrozumieć, jak można nie znać słowiańskiego KL”o”/u/vS+aKa i mieć się za znaftcę przedmiotu?!!

      Czy tacy przeciw-słowiańscy matacze i rasiści, jak np. Jagodziński, umieją jakoś to wytłumaczyć inaczej, niż ja to zrobiłem? Ja gdybym był tzw. germańskim językoznawcą powiesiłbym się ze wstydu, albo utopił w bagnie… ale nie oni… bo tacy tylko udają, że wszystko jest ok i nadal pieprzą te swoje germańskie obrzezane rasistowskie prawdy objawione…

      Polubienie

      • Oni są b.inteligentni, wszystko wskazuje na celowe dzialanie i złą wolę, także tych polskojęzycznych, więc spełniają wszystkie kryteria wroga, równiez dlatego, że sami tak siebie postrzegają.
        Wiadomo też, że na wojnie pierwsze ginie prawda i tak jest tutaj, nie liczy się prawda, tylko obowiązuje logika swój-obcy
        I jako wrogów nalezy ich traktować, jeśli chcesz wybierac się ze słownikiem rdzeni do wrogów, to nieżyczę powodzenia, a wspólczuję naiwności i wpadnięcia w znany mechanizm dobry/zły policjant.
        Ten który bije i morduje to zły, a ten ktory bije, ale lekko i tylko szykanuje to dobry policjant.
        Kim w 90% są polskojęzyczni językoznawcy? Uleglymi kundelkami, wypatrujacymi łaskawymi oczami rzucenia malej kości, o ktorą będą się miedzy sobą kąsać.
        Stąd i taki Jagodziński, mniejszy allo kundelek, dzielnie pracujacy by zasłużyć na pogłaskanie, ale są niestety większe psiny, które nie uznają jego pracy i nigdy nie wymieniają z nim pogladow w dyskusji na forum, nie zacytują go, nie powołaja sie na niego, itp.
        Tam wsród również jest hierarchia, gdyż jedna kośc przypada na trzy kundelki.

        Polubienie

      • Robert on 2015-11-07 o 02:57 said:
        (…)
        I jako wrogów nalezy ich traktować, jeśli chcesz wybierac się ze słownikiem rdzeni do wrogów, to nieżyczę powodzenia, a wspólczuję naiwności i wpadnięcia w znany mechanizm dobry/zły policjant.”
        (…)

        Przyznam, że nie za bardzo rozumiem… Wytłumaczysz?

        Polubienie

  4. Str 44

    (…)
    The second is seen in Germanic *xros- “runner” , English horse, cognate with zero-grades reflected by Latin curro#“ I run” (Hamp, p. 226, n. 10a) and with Gaulish carro “wagon, cart”, Latin carrus “two wheeled wagon” (Watkins 1980:1522, where the bases are reconstructed as *krs- and *krs-o-, respectively).
    (…)

    *krs-
    KR/L”o”/u/vS+aK

    *krs-o-
    KoR/L”yS+Ka

    KuRS, KReS’L, KReS, KreS+Ka, KRzeSL”o, KRzeSaK, KrzeSaC’/T’…

    Proszę, słowiańskich rdzeni od groma, ale germańscy jęsykosnaftsy ich nie znajo…

    Polubienie

  5. Str 48

    (…)
    PIE */kHW ́@kHWlas/ (*kWékWlos) “wheel” would seem to belong here, but would require a Pontic-like source */q#HW ́@q#HW-la-/ with the Pontic instrumental */-la-/. One cannot use the Pontic root “to bend, curve, turn” in (9) for both laryngeral clusters within PIE and for a root with labio-velars. Pontic does, however, show a stop reflex for this root: a pharyngealized aspirated uvular stop is in fact found in Abaza /q#HWa-ra/ bend, curve-infinitive (see (9, e), and as such represents a central development of this sound, somewhat removed from the Indo-European zone presumably further to the north. I must conclude that the IE word is of PIE antiquity, and is in fact of Pontic origin, but that it is an early loan from further south within the phyletic zone. It might have come into early PIE along with the artifact. One can now include here the root for “spindle”, *krek, which in an extended form *krekWlos underlies Germanic *xrexulaz, as seen in Old English hre#ol, Modern English reel (Watkins 1980:1524).

    Such a form is a good “south” Pontic doublet for “wheel”, but shows the infix */-r-/ for smooth motion, */q#HW ́-r-q#HW-la/. The original would have been Pontic */(w-)Ù ́-r-w-Ù-la/.
    (…)

    *krekWlos
    KoR/L”oWRoT, KRęTy, KRęCiC’/T’, KRa”G, (o)+KRa”G+Z”yC’/T’

    Podobnie i tu pan dohtor jęsykosnaftsfa nie zna słowiańskich rdzeni dla KoL”oWroT+Ka, WRzeCioNa… a no bo po co… no nie?

    Polubienie

    • Skoro ‚fuck’ jest dla nich uncertain origin, chociaz jako podaja pojawiło się u nich dopiero w XV wieku, to znaczy, że nic nie wiedzą, dlatego jakikolwiek posiadacz j.polskiego przy uzyciu google jest lepszy od najlepszego oxfordzkiego profesora.

      Bardzo ciekawe jest słowo KoŁoWRóT’, słowiańskie, proste i logiczne do bólu:
      KoLo – wiadomo co to jest
      WRóT> WRóĆ cos co powraca
      czyli KoŁoWRóT to takie coś, co wykonuje obrót dooKoŁa i powraca do pozycji wyjściowej.

      Polubienie

  6. (…)
    (10) PIE “fish”, */ ́9 ́99-dH-gHw- ́94-/ (*HH-dh-ghw-A-)
    a.*/ ́9 ́9-dH-gHw- ́94-s/ > Proto-Hellenic *hitHkHu#ès > *hikHtHu#ès > Greek ikHtHu#ès
    b.*/( ́9 ́9-dH-)gHw- ́94-ny-/ > Old Prussian suck(ans), Lithuanian ¢uv(ìs)
    c.*/( ́9 ́9-)dH-gHw- ́94-n-/ > Armenian dzuk(n) ([d¢u@kn])

    The second element of the compound, kHu#ès, may be an abstract deverbal noun based upon the root seen in kHewo# “to pour, stream, flood”. Thus Greek ikHtHu#ès would be an alternate to *pey-kJ-sk-os, “trout”, “the spotted one” (Hamp 1973; Bammesberger 1996 tries to relate the word to *ap- “water”). MORE PONTIC 49 Hamp (personal comm.) takes this Dehnstufe back to a simple *pikJ-sk-, with a stem *p()ykJ- “(be/make) colored/variegated”, an appropriate cryptonym for the colorful trout. The meaning of */ ́9 ́9-dH-gHw- ́94-/, on the other hand, would be “stream wriggler”, a perfect cryptonymic form for fish in general.
    (…)

    Normalnie bawi mnie „mądrość” tego typa i jemu podobnych, jak i ich przeciw-słowiańska wybiórczość!!! 🙂

    *pey-kJ-sk-os
    PiSK+oRz, PSTRy

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Piskorz
    Piskorz[3] (Misgurnus fossilis) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny piskorzowatych (Cobitidae).
    (…)
    Opis
    Długość do 30 cm. Podłużne, walcowate ciało, lekko bocznie spłaszczone w tylnej części. Wokół otworu gębowego 10 wąsików (4 na górnej szczęce, 2 w kącikach ust i 4 krótkie na dolnej szczęce). Łuski niewielkie. Płetwy piersiowe u samców nieco dłuższe niż u samic. Płetwa ogonowa zaokrąglona. Potrafi oddychać powietrzem atmosferycznym przy pomocy jelita. Wyjęty z wody wydaje charakterystyczny gwizd, powstający podczas wypuszczania powietrza.
    (…)

    http://sjp.pl/pstry
    pstry
    odznaczający się nazbyt barwnym, krzykliwym kolorytem

    https://en.wiktionary.org/wiki/pstry
    pstry
    Polish

    Etymology
    From Proto-Slavic *pьstrъ ‎(“variegated”).

    Adjective
    pstry
    spotted
    motley
    variegated

    Polubienie

    • „Wyjęty z wody wydaje charakterystyczny gwizd..”
      Pstry nie za bardzo podejdzie, choć może mieć, zapewne ma wspólny żrodłosłów z tym co poniżej.

      Czyli co on robił? PiSCoł, odpowiedziałby chłop.
      PiSCoł>PaSCa>PySCek>PiSCek
      PiSzCzał> PaSzCza>PySK>PySzCzek

      …PySKować,
      PiSzCzałka, ale i SzCzelina [opis rozwartej gęby],
      SzCzapa,[rozdzielenie,rozwarcie od pnia, „drewno uzyskane przez łupanie wzdłuż włókien”]
      PStry również od PiSzCzący jakoś tam przetransformowany po drodze od PiSzCzatry>PStry, czyli w dzisiejszym znaczeniu krzykliwy,
      PSioCzyć,

      Polubienie

      • Jest też rownoległa wersja:
        Czyli co on robił? PiSKoł, odpowiedziałby chłop.
        Tym razem poslugujacy się inną gwarą.

        PiSKoł>PiSKorz
        stąd też PiSKle, do dzisiaj potocznie ‚nie piskaj’

        Polubienie

    • https://pl.wikipedia.org/wiki/Pstr%C4%85g
      Pstrąg – zwyczajowa nazwa kilku gatunków drapieżnych ryb z rodziny łososiowatych (Salmonidae), zasiedlających słodkie wody o bystrym prądzie, zwłaszcza górne odcinki rzek. Grupa ta obejmuje blisko spokrewnione gatunki i podgatunki ryb katadromicznych i anadromicznych, mające oliwkowobrunatny grzbiet, boki złotawe z czarnymi plamkami i srebrzysty brzuch. W krajach anglosaskich określane są nazwą trout, a w niemieckojęzycznych – Die Forelle. W języku polskim formy wędrowne tych samych gatunków lub podgatunków określane są zazwyczaj jako trocie.
      (…)
      TRouT
      TRoC’/T’, TaRL”o, TRzeC’/T, TaRCie, TaRCiCa, TaRKa, TRoCiNy

      Polubienie

      • I ma trociny jak się patrzy.

        synonimy:
        (1.1) troty
        wyrazy pokrewne:
        rzecz. trocinkarz m, trociniak m, trocinowiec m
        przym. trocinowy
        tłumaczenia:
        angielski: (1.1) sawdust
        baskijski: (1.1) zerrauts

        Wniosek. Nazwa tej ryby w j.angielskim ma słowiański źródłosłów, jak cały zestaw najbardziej podstawowych słów.

        Polubienie

      • Robert, czy można Ci coś wysłać, na adres e-mail którym posługujesz się tu? Jeśli ten nie działa, podaj proszę działający adres. Wystarczy załączyć 3 odnśniki/linki, żeby taki komentarz wpadł do sprawdzania/moderacji i wtedy nie będzie widoczny dla postronnych.

        Polubienie

  7. Str 55

    (…)
    The application of Hamp’s law in (19, c) explains a split in the behavior of */w-/ in Greek: some reflexes show /hu-/ while others words simply drop */w/. The cases of simple *w-dropping are instances of single initial */w/ in Greek, lost without leaving an aspirated onset, such as in “spring” (PIE *wes-r-), Greek (w)éar, (Armenian garun, Latin ve#r, Lithuanian vasara, Sanskrit vasantáÙ), or in “work” (PIE *wer-g-, *wor-g-) Greek (w)érgon, (w)árgon “deed”, organon “tool”, (English work, Armenian gorc, Avestan v ́r ́z-), (where the aspiration in Greek hredz- “to do” must simply be due to the initial /r/), or in “to know”, “idea” (PIE *wey-d-, *woy-d- *wy-d-), Greek eid-on, oid-a, íd-men, (English wit, Sanskrit veda, Latin vid-, Armenian git-).
    (…)

    *wes-r-
    WioSNa

    *wey-d-
    WieDza,

    …..

    Tu jeszcze słownik dla poszukiwaczy osetyńskich zapożyczeń… 😉

    Abaev, Vasili I. 1970. Russko-ossetinskij slovar’. Moscow: Sovetskaja Enciklopedija

    i to:

    Winter, Werner. 1982. “Indo-European Words for ‘Tongue’ and ‘Fish’”. JIES 10:1/2. 167-186.

    Hilmarsson, Jorundur. 1982. “Indo-European ‘Tongue’”. JIES 10:3/4.355-367.

    Hamp, Eric P. 1990a. “The Indo-European Horse”. When Worlds Collide: Indo-Europeans and Pre-Indo-Europeansed. by T. L. Markey
    & John A. C. Greppin, 211-226. Ann Arbor: Karoma.

    Bammesberger, Alfred. 1996. “On Fresh Fish in Some (Indo-)European Languages”. JIES 24:3/4.399-408.

    Bonfante, Giuliano. 1996. “The Etymology of híppos”. JIES 24:1/2.111-113.

    Polubienie

  8. Pingback: 44 Asya Pereltsvaig. ‘Wheel’ Vocabulary Puts a Spoke in Bouckaert et al.’s Wheel | SKRBH

  9. Pingback: 46 Pra-Słowianie, co żyli jeszcze przed Yamnaya culture,.. czyli Sredny Stog i Dereivka culture 02 | SKRBH

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s