218 Paradygmat… czyli w sumie to co właśnie..? Ano znów słowiański źródłosłów kłania się! :-)

Cały poniższy tekst jest rozwinięciem odpowiedzi udzielonej tu:
http://wspanialarzeczpospolita.pl/2015/11/15/ziemia-naszym-domem/#comment-12604

Zapraszam wszystkich na http://www.forum.jawia.pl


http://synergiaenergii.blogspot.co.uk/2011/12/dzieje-szesciu-pojec.html
(!UWAGA! Bardzo polecam to miejsce, bo jest genialne i zawiera wspaniałą Wiedzę!!!) 

Zacznijmy od początku, czyli zobaczmy najpierw, co to takiego jest ten cały tzw. paradygmat…

http://nonsensopedia.wikia.com/wiki/Paradygmat
Paradygmat – stały pryzmat percepcji rzeczywistości. Zbiór teorii i zasad, któremu powszechnie hołduje większość naukowców, mimo że wiedzą oni doskonale, że teorie te nie mają większego sensu i wkrótce (to znaczy zaraz po tym jak wymrą) teorie te okażą się całkowicie niesłuszne. Ewentualnie z paradygmatem mamy do czynienia, gdy młodzi naukowcy nigdy nawet nie zastanowili się nad tym, że świat może wyglądać inaczej, niż ich tego nauczono.

Geneza

Powodami tworzenia się paradygmatu są:
– lenistwo intelektualne większości naukowców, którym nie chce się wymyślać niczego nowego;
– kasa – czyli dostęp do żłoba (czyt. grantów), który jest uwarunkowany udawaniem wiary w paradygmat;
– układy towarzysko-personalne, które powstają na konferencjach naukowych – ogólnie wiadomo, że większość zasad paradygmatu naukowego jest ustalana po odpowiedniej liczbie wypitych piw (i mocniejszych alkoholi) w kuluarach.

Mechanizm rewolucji naukowej, czyli zmiany paradygmatu

Jak już wcześniej wspomniano, paradygmat jest tworzony przez stare wygi naukowe, które po wypiciu odpowiednio słusznej ilości alkoholu ustalają jego zasady poprzez porozumiewawcze mrugnięcia lewym okiem i poklepywanie się po plecach. W krajach na wschód od Łaby wymaga to dodatkowo wykonywania tzw. niedźwiedziego uścisku i ceremonii brudzia.

W tym samym czasie, młodzi, naiwni naukowcy prezentują wyniki swoich badań w formie wykładów, których nikt nie słucha i plakatów, których nikt nie ogląda (przynajmniej nikt ważny). Wykłady te dowodzą, że paradygmat ustalany właśnie w kuluarach przez stare wygi jest całkowicie błędny. Stare wygi doskonale o tym wiedzą, ale wcale im to nie przeszkadza.

Młodzi, po kilku konferencjach zaczynają się orientować co jest grane. Stare wygi powoli wymierają. Młodzi się starzeją i robią się sfrustrowani, że nikt nie chodzi na ich wykłady, co skutkuje coraz częstszym zaglądaniem do kieliszka. Po wymarciu starych wyg, odpowiednio zalkoholizowani i postarzeni dawni młodzi przejmują ich rolę, zaprzestając bywania na wykładach, a zamiast tego koncentrując się na ustalaniu nowego paradygmatu w kuluarach.

…..

A teraz na poważniej 🙂

https://pl.wikipedia.org/wiki/Paradygmat
Paradygmat – w rozumieniu wprowadzonym przez filozofa Thomasa Kuhna w książce Struktura rewolucji naukowych (The Structure of Scientific Revolutions) opublikowanej w 1962 roku – to zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki. Teorii i pojęć tworzących paradygmat raczej się nie kwestionuje, przynajmniej do czasu kiedy paradygmat jest twórczy poznawczo – tzn. za jego pomocą można tworzyć teorie szczegółowe zgodne z danymi doświadczalnymi (historycznymi), którymi zajmuje się dana nauka.

Charakterystyka
Najogólniejszym paradygmatem jest paradygmat metody naukowej, jest to kryterium uznania jakiejś działalności za naukową.

Paradygmat od tzw. dogmatu odróżnia kilka zasadniczych cech:

nie jest on dany raz na zawsze – lecz jest przyjęty na zasadzie konsensusu większości badaczy, co nie oznacza, że naukowcy głosują nad przyjęciem lub odrzuceniem paradygmatu, liczy się zgodność paradygmatu z dotychczasową wiedzą i spełnienie wielu warunków (w zakresie np. istniejących dowodów) może okresowo ulec zasadniczym przemianom prowadzącym do głębokich zmian w nauce zwanych rewolucją naukową (zobacz: experimentum crucis), podważa sens absolutnej słuszności.
samo pojęcie „absolutnej słuszności” nie ma charakteru naukowego.

Dobry paradygmat posiada kilka cech i m.in. musi:
być spójny logicznie i pojęciowo,
być jak najprostszy i zawierać tylko te pojęcia i teorie, które są dla danej nauki rzeczywiście niezbędne,
dawać możliwość tworzenia teorii szczegółowych zgodnych ze znanymi faktami.
(…)

http://sjp.pl/paradygmat
paradygmat
1. przyjęty sposób widzenia rzeczywistości w danej dziedzinie, doktrynie itp.
2. w językoznawstwie: zespół form deklinacyjnych lub koniugacyjnych właściwy danemu typowi wyrazów

komentarze:

siostrawampira # 2004-08-29
co to jest?

~gosc # 2008-10-22
wzorzec, model

~gosc # 2013-01-25
czym sie rozni to slowo od stereotypu ?

~gosc # 2013-09-20
gościu, to zupełnie 2 różne pojęcia. stereotyp (stereo = odbicie)to zazwyczaj błędny i podkolorowany, uogólniający i przenoszący jakieś powtarzalne zjawiska w „stałą i immanentną” cechę całej grupy sołecznej lub sytuacji itp.

~gosc # 2015-05-06
światopogląd, teza

~gosc # 2015-06-19
no chyba nie.

~gosc # 2015-06-27
= przylegający nienaruszalny pewnik (danej tezy) „prawda założenia”.

http://portalwiedzy.onet.pl/68871,,,,paradygmat,haslo.html
Paradygmat, w filozoficznej teorii poznania i metodologii ogólnie uznane osiągnięcie naukowe, które dostarcza modelowych rozwiązań w danej dziedzinie nauki, może też pociągać za sobą modelowe rozwiązania w dziedzinach pokrewnych i stawać się istotnym składnikiem poglądu na świat.

Przykładami paradygmatów są np.: system Kopernikański (heliocentryczna teoria), mechanika I.Newtona, teoria względności A. Einsteina.

Twórcą teorii paradygmatów był profesor University of California, Th.S. Kuhn, który w dziele Struktura rewolucji naukowych (1962, wydanie polskie 1968) przedstawił ją i wykorzystał do badania rozwoju nauk ścisłych i przebiegu procesów rewolucji naukowych. Kuhnowska teoria paradygmatów stanowi podstawę odrodzenia w Niemczech filozofii analitycznej oraz filozofii nauki.

http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/paradygmat;4009442.html
paradygmat [gr. parádeigma ‘wzór’], ogólnie uznane osiągnięcie nauk. (teoria nauk.),
które w pewnym okresie dostarcza modelowych rozwiązań (model) w danej dziedzinie nauki;
paradygmatami są np.: system kopernikański, mechanika Newtona, teoria względności Einsteina; pojęcie paradygmatu upowszechnił Th.S. Kuhn.

…..

No dobrze, dobrze… Czyli już wiemy, czym jest ten tzw. PARADYGMAT?

Jak wiemy, czym to jest… no to teraz zobaczmy, skąd to coś wzięło się… Część już wiemy, że to niby tzw. greckie słowo jest… ta parádeigma… tyle, czy aby napewno jest to tzw. greckie słowo? Założycie sie? 🙂

https://pl.wiktionary.org/wiki/paradygmat
paradygmat (język polski)
wymowa:
IPA: [ˌparaˈdɨɡmat], AS: [paradygmat], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki; zob. też paradygmat w Wikipedii
(1.2) jęz. system form odmieniającego się wyrazu; zob. też paradygmat w Wikipedii
wyrazy pokrewne:
rzecz. paradygmatyzm m
przym. paradygmatyczny

etymologia:
(1.1–2) gr. παράδειγμα

tłumaczenia:
angielski: (1.1) paradigm; (1.2) paradigm
chorwacki: (1.1) paradigma f; (1.2) paradigma f
francuski: (1.1) paradigme m; (1.2) paradigme m
hebrajski: (1.1) פאראדיגמה f (paradigma); (1.2) פאראדיגמה f (paradigma)
hiszpański: (1.1) paradigma m; (1.2) paradigma m
japoński: (1.1) パラダイム (paradaimu); (1.2) パラダイム (paradaimu)
jidysz: (1.1) פּאַראַדיגמע f (paradigme); (1.2) פּאַראַדיגמע f (paradigme)
niemiecki: (1.1) Paradigma n; (1.2) Paradigma n
nowogrecki: (1.1) παράδειγμα n; (1.2) παράδειγμα n
rosyjski: (1.1) парадигма f; (1.2) парадигма f

http://www.etymonline.com/index.php?term=paradigm
paradigm (n.) late 15c., from Late Latin paradigma „pattern, example,” especially in grammar, from Greek paradeigma „pattern, model; precedent, example,” from paradeiknynai „exhibit, represent,” literally „show side by side,” from para- „beside” (see para- (1)) + deiknynai „to show” (cognate with Latin dicere „to show;” see diction). Related: Paradigmatic; paradigmatical.

http://www.etymonline.com/index.php?term=diction&allowed_in_frame=0
diction (n.) 1540s, „a word;” 1580s, „expression of ideas in words,” from Late Latin dictionem (nominative dictio) „a saying, expression, word,” noun of action from dic-, past participle stem of Latin dicere „speak, tell, say” (source of French dire „to say”), related to dicare „proclaim, dedicate,” from PIE root *deik- „to point out” (cognates: Sanskrit dic- „point out, show,” Greek deiknynai „to show, to prove,” Latin digitus „finger,” Old High German zeigon, German zeigen „to show,” Old English teon „to accuse,” tæcan „to teach”).

Another cognate is Greek dike „custom, usage,” and, via the notion of „right as dependent on custom,” „law, a right; a judgment; a lawsuit, court case, trial; penalty awarded by a judge.”

!UWAGA!
Wytłumaczenie znaczenia podkreślonych słów znajduje się na końcu tego wpisu, żeby podtrzymać napięcie, także proszę o tym pamiętać.

https://en.wiktionary.org/wiki/paradigm
paradigm
Alternative forms
paradigma (archaic)

Etymology
Established 1475-85 from Late Latin paradīgma, from Ancient Greek παράδειγμα ‎(parádeigma, “pattern”).
(…)

https://en.wiktionary.org/wiki/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%B1#Ancient_Greek
παράδειγμα
Ancient Greek
Etymology
From παραδείκνυμι ‎(paradeíknumi, “I show, compare”) (from παρά ‎(pará, “beside, near”) + δείκνυμι ‎(deíknumi, “I show”)) +‎ -μα ‎(-ma)

Pronunciation
(5th BC Attic): IPA: /paráde͜eɡma/
(1st BC Egyptian): IPA: /parádiːɣma/
(4th AD Koine): IPA: /paráðiɣma/
(10th AD Byzantine): IPA: /paráðiɣma/
(15th AD Constantinopolitan): IPA: /paɾáðiɣma/

Noun
παράδειγμα • ‎(parádeigma) (genitive παραδείγματος); n, third declension

pattern, model, plan, paradigm
precedent, example
lesson, warning
argument, proof from example
foil, contrast
(grammar) paradigm

http://www.etymonline.com/index.php?term=para-&allowed_in_frame=0
para- (1) before vowels, par-, word-forming element meaning „alongside, beyond; altered; contrary; irregular, abnormal,” from Greek para- from para (prep.) „beside, near, issuing from, against, contrary to,” from PIE *prea, from root *per- (1) „forward, through” (see per). Cognate with Old English for- „off, away.”

para- (2) Look up para- at Dictionary.com
word-forming element meaning „defense, protection against; that which protects from,” from Italian para, imperative of parare „to ward off,” from Latin parare „make ready” (see pare).

!UWAGA!
To tzw. PIE *prea (PRea), to nic innego jak PR”eD, PoZa, PR”eZ, PR”eC”y, PR”eC”eNie…

http://www.etymonline.com/index.php?term=per&allowed_in_frame=0
per (prep.) 1580s (earlier in various Latin and French phrases), from Latin per „through, during, by means of, on account of, as in,” from PIE root *per- (1) „Base of prepositions and preverbs with the basic meanings of ‚forward,’ ‚through,’ and a wide range of extended senses such as ‚in front of,’ ‚before,’ ‚early,’ ‚first,’ ‚chief,’ ‚toward,’ ‚against,’ ‚near,’ ‚at,’ ‚around'” [Watkins]. Cognates: Sanskrit pari- „around, about, through,” pura „before, formerly;” Avestan pairi- „around,” paro „before;” Old Persian pariy; Hittite para- „on, forth;” Greek peri „around, about, near, beyond,” paros „before,” para „from beside, beyond,” pro „before;” Latin pro „before, for, on behalf of, instead of,” porro „forward,” prae „before;” Old English fore (prep.) „before, in front of;” (adv.) „before, previously;” German vor „for;” Old Church Slavonic pra-dedu „great-grandfather;” Russian pere- „through;” Lithuanian per „through;” Old Irish air- Gothic fair-, German ver-, Old English fer-, intensive prefixes.

!UWAGA!
Ten cały tzw. *per- (PeR), to nic innego jak:

PR”eD, PR”o/o”/u/vD, PR”o/o”/u/vD+eK, PRa+DzIaD
PR”eZ (w znaczeniu na WYLOT)
PR”y (w znaczeniu BLISKO)

http://www.etymonline.com/index.php?term=pare&allowed_in_frame=0
pare (v.) „to trim by cutting close,” c. 1300, from Old French parer „arrange, prepare; trim, adorn,” and directly from Latin parare „make ready, prepare, furnish, provide, arrange, order; contrive, design, intend, resolve; procure, acquire, obtain, get; get with money, buy, purchase” (related to parere „produce, bring forth, give birth to”), from PIE *par-a-, suffixed form of root *pere- (1) „produce, procure, bring forward, bring forth,” and derived words in diverse senses (cognates: Lithuanian pariu „to brood,” Greek poris „calf, bull,” Old High German farro, German Farre „bullock,” Old English fearr „bull,” Sanskrit prthukah „child, calf, young of an animal,” Czech spratek „brat, urchin, premature calf”). Generalized meaning „to reduce something little by little” is from 1520s. Related: Pared; paring.

!UWAGA!
(Pamiętajcie, że te „-” to są jedynie jakieś tam znaczki, które allo-allo germańscy językoznawcy dołożyli se, bo tak było im wygodniej, ale one nic sobą nie wnoszą, żadnej wiadomości!) I znów to całe tzw. PIE *par-a- (PaR-a-), czy *pere- (PeRe-) to:

PR”y (z znaczeniu BLISKO), jak PR”y+(GoToWaNie), PR”+NieS’C’/T’, PR”y+BiC’/T’, PR”y+Z”a”DziC’/T’… także PRaCa
PR”eC’/T’, PR”e+RoBIC’/T’, PR”e+MieNIć/T’, PR”e+BiC’/T’…
PR”eC”yC’/T’, PR”eC”NiCa…
PR”eCieZ” lub PR”eCieR”, PR”eCieR…
PReC” (w znaczenieu IDŹ SOBIE)

https://en.wiktionary.org/wiki/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC#Ancient_Greek
παρά
Ancient Greek
(…)
Preposition
παρά • ‎(pará)

(with genitive) from
(with genitive) because of
(with dative) beside, by, near

!UWAGA!
Wiki oczywiście NIE ZNA I NIE PODAJE SŁOWIAŃSKICH RDZENI, patrz wyżej!!!

https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BA%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%B9#Ancient_Greek
δείκνυμι
Ancient Greek
Alternative forms
δεικνύω ‎(deiknúō)
δέκνυμι ‎(déknumi) Ionic
δίκνυμι ‎(díknumi) Cretan

Etymology
From Proto-Indo-European *deyḱ- ‎(“to show, point out”). Cognates include Latin dīcō, Sanskrit दिशति ‎(diśáti) and Old English tǣċan (English teach).

Pronunciation
IPA: /de᷄ː.knyː.mi/ → /ˈði.kny.mi/ → /ˈði.kni.mi/
Verb
δείκνῡμῐ • ‎(deíknūmi)

I show, point out
I bring to light, display, portray, represent
I make known, explain, teach, prove

https://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/dey%E1%B8%B1-
Proto-Indo-European
Root *deyḱ-[1]
to point out
Derived terms
► Terms derived from the PIE root *deyḱ-

*deyḱ- ‎(root present)
Germanic: *tīhaną (see there for further descendants)
Indo-Iranian:
Indo-Aryan:
Sanskrit: दिशति ‎(diśáti)
Italic: *deikō
Latin: dīcō

*deyḱ-new- ~ *deyḱ-nu- ‎(nu-present)
Hellenic:
Ancient Greek: δείκνυμι ‎(deíknumi)

*doyḱ-éye- ‎(causative)
Germanic: *taikijaną?

*diḱ-eh₂
Hellenic:
Ancient Greek: δίκη ‎(díkē)
Unsorted formations:
Germanic: *taihwǭ, *taikną
Hellenic:
Ancient Greek: ?δάκτυλος ‎(dáktulos)
Italic:
Latin: digitus

References
Don Ringe, From Proto-Indo-European to Proto-Germanic, Oxford University Press, 2006

https://en.wiktionary.org/wiki/-%CE%BC%CE%B1#Ancient_Greek
Ancient Greek
Etymology
From Proto-Indo-European *-mn̥.

Pronunciation
IPA: /ma/ → /ma/ → /ma/
Suffix[edit]
-μᾰ • ‎(-ma) ‎(genitive -μᾰτος) n, third declension

used to form neuter nouns from roots
γράφω ‎(gráphō, “write”) → γράμμα ‎(grámma, “that which is written”)
σχίζω ‎(skhízō, “divide”) → σχίσμα ‎(skhísma, “that which is divided”)

https://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/-mn%CC%A5
Proto-Indo-European
Etymology
Cognates with the same ablaut: Proto-Indo-European *-mno- as in Latin alu-mnu-s. Cognates with a different ablaut: Proto-Indo-European *-men- as in Ancient Greek ποιμήν ‎(poimḗn, “shepherd”), Proto-Indo-European *-mō as in Latin sermō.

Suffix
(é)-mn̥ n

Creates action nouns or result nouns from verbs.

Proterokinetic inflection. The plural is formed by the collective noun suffix *-h₂ and ends in *-mō.

Declension of *-mn̥
Derived terms
► Proto-Indo-European nouns suffixed with *-mn̥

Descendants
Proto-Germanic: Some of the an-stem nouns
Ancient Greek: -μήν ‎(-mḗn), -μᾰ ‎(-ma)
Latin: -men, -mentum
Sanskrit -मन् ‎(-man)
Old Armenian: -ումն ‎(-umn), -աւն ‎(-awn)
Proto-Slavic: *-mę
Old Church Slavonic: -мѧ ‎(-mę)

!UWAGA!
Zamieszczono tu nawet słowiańskie przykłady… tyle, że nieliczne… 🙂

Ma, Ma”, Me, MNie, Mi,.. Mo’o”/u/vj, Mo’o”/u/vja, Mo’o”/u/vje, Mo’o”/u/vji, Mo’o”/u/vjeGo, Mo’o”/u/vjeMu, Mo’o”/u/viM, Mo’o”/u/vji(c)H… jak „Mój ci on. Ma ci ona, Me ci one. Mą będziesz. Mnie w to nie mieszaj. W to mi graj.” itp.

https://en.wiktionary.org/wiki/Appendix:Proto-Indo-European/d%CA%B0%C3%A9h%E2%82%81mn%CC%A5
Proto-Indo-European
Etymology
*dʰeh₁- ‎(“put, place”) +‎ *-mn̥

Noun
*dʰéh₁mn̥ n ‎(oblique stem *dʰh₁m̥én-)
that which is established, house, home

(…)
Descendants
Hellenic:
Ancient Greek: θῆμα ‎(thêma), θημών ‎(thēmṓn) (< dʰéh₁mō)
Indo-Aryan:
Sanskrit: धामन् ‎(dhāman)

!UWAGA!
DHaMaN, czyli DHoM+oN (zgodnie z tzw. prawem Brugmanna i przejściem tzw. PIE „o” w tzw. indo-irańskie „a”), czyli DoM wg mnie…

…..

No dobrze, czyli już wiemy co oznacza PARADYGMAT? Pamiętacie te pogrubione słowa z początku? No to teraz patrzcie:

Źródłosłów słowiański dla tego tzw. greckiego deiknynai to wg mnie:

Dei+KNyNai
Do+KoNaNy

https://pl.wiktionary.org/wiki/dokonany
dokonany (język polski)
wymowa:
IPA: [ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ], AS: [dokõnãny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik
(1.1) gram. opisujący czynność, która się zakończyła
czasownik, forma fleksyjna
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: dokonać

odmiana:
(1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os.
mianownik dokonany dokonana dokonane dokonani dokonane
dopełniacz dokonanego dokonanej dokonanego dokonanych
celownik dokonanemu dokonanej dokonanemu dokonanym
biernik dokonanego dokonany dokonaną dokonane dokonanych dokonane
narzędnik dokonanym dokonaną dokonanym dokonanymi
miejscownik dokonanym dokonanej dokonanym dokonanych
wołacz dokonany dokonana dokonane dokonani dokonane

przykłady:
(1.1) Liczne czasowniki dokonane są utworzone od niedokonanych poprzez dodanie przedrostka.[1]
kolokacje:
(1.1) aspekt dokonany • czas przeszły dokonany • czasownik dokonany
antonimy:
(1.1) niedokonany
wyrazy pokrewne:
czas. dokonać

tłumaczenia:
angielski: (1.1) perfect, perfective
francuski: (1.1) parfait
łaciński: (1.1) perfectum
rosyjski: (1.1) совершенный

http://synonim.net/synonim/dokonany
dopięty, opracowany, osiągnięty, poczyniony, przeprowadzony, skończony, spełniony, sporządzony, spowodowany, sprawiony, stworzony, uczyniony, ukończony, urzeczywistniony, uskuteczniony, uzyskany, wykonany, wypełniony, wywołany, zbudowany, zdziałany, ziszczony, zorganizowany, zrealizowany, zrobiony

https://pl.wiktionary.org/wiki/dokona%C4%87
dokonać (język polski)
wymowa:
IPA: [dɔˈkɔ̃naʨ̑], AS: [dokõnać], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:
czasownik dokonany
(1.1) zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność
(1.2) wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny

odmiana:
(1.1–2) koniugacja I
forma liczba pojedyncza liczba mnoga
1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os.

bezokolicznik dokonać
czas przyszły prosty dokonam dokonasz dokona dokonamy dokonacie dokonają
czas przeszły m dokonałem dokonałeś dokonał dokonaliśmy dokonaliście dokonali
f dokonałam dokonałaś dokonała dokonałyśmy dokonałyście dokonały
n dokonałom

(forma potencjalna) dokonałoś
(forma potencjalna) dokonało

przykłady:
(1.1) Pan Jan dokonał poważnej zmiany w swoim życiu.
(1.2) W krótkim okresie swej działalności dokonał wiele dla polskiej weterynarii.
składnia:
(1.1–2) dokonać + D.

kolokacje:
(1.2) dokonać wyboru • dokonać zamachu • dokonać bohaterskiego czynu

synonimy:
(1.1) zrobić, skończyć, wykonać, sfinalizować, przeprowadzić
(1.2) osiągnąć, spełnić, urzeczywistnić, uczynić, zrobić
wyrazy pokrewne:
rzecz. dokonanie n
przym. dokonany
związki frazeologiczne:
dokonać żywota • dokonać życia • dokonać dni

uwagi:
czasownik nadużywany w połączeniach z rzeczownikiem, które można zastąpić jedną formą czasownikową (np. dokonać morderstwa – lepiej: zamordować, dokonać kontroli – lepiej: skontrolować)[1]
czasownik nadużywany w stylu oficjalnym i urzędowym (por. synonimy powyżej)[1]

tłumaczenia:
angielski: (1.1) accomplish
arabski: (1.1) نفذ
esperanto: (1.1) efektivigi
francuski: (1.1) accomplir, achever; (1.2) réaliser
hiszpański: (1.1) acabar, cumplir; (1.2) realizar, efectuar
jidysz: (1.2) באַגיין (bagejn)
niemiecki: (1.1) vollenden, abschließen; (1.2) erschaffen, verwirklichen
nowogrecki: (1.1) επιτελώ, εκτελώ; (1.2) πραγματοποιώ

http://sjp.pwn.pl/sjp/dokonac;2453019.html
dokonać — dokonywać
1. «zrobić coś trudnego lub ważnego»
2. «doprowadzić coś do końca»

https://www.synonimy.pl/synonim/dokona%C4%87%20si%C4%99/
nastąpić, odbyć się, urzeczywistnić się, zmaterializować się, rozegrać się, mieć miejsce, dojść do skutku

http://sjp.pl/kona%C4%87
konać
być w trakcie umierania, tracić życie

http://sjp.pwn.pl/slowniki/kona%C4%87.html
konać

Wielki słownik ortograficzny
konać -am, -ają
konający

Słownik języka polskiego
konać «umierać»
konający «umierający»
konająca

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
konać
konający
konanie

https://pl.wiktionary.org/wiki/konanie
konanie (język polski)

znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umieranie

odmiana:
(1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik konanie konania
dopełniacz konania konań
celownik konaniu konaniom
biernik konanie konania
narzędnik konaniem konaniami
miejscownik konaniu konaniach
wołacz konanie konania

przykłady:
(1.1) Deszcz jak siwe łodygi, szary szum, a u okien smutek i konanie[1].
(1.1) Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele[2].

synonimy:
(1.1) umieranie, agonia

wyrazy pokrewne:
rzecz. skonanie n
czas. konać ndk., skonać dk.

etymologia:
rzecz. odczas. od: konać

!UWAGA!
KoNieC
KoNaC’/T’
KoN’+C”yNa
KoNi+C”yNa

Rdzenie KN, GN, (c)HN, CN, SN, ZN… to kolejny dowód, że w języku Przed-Słowiańskim WYSTĘPOWAŁY I NADAL WYSTĘPUJĄ WSZYSTKKIE MOŻLIWOŚCI WYPOWIADANIA DŹWIĘKÓW, JAKIE NIE WYSTĘPUJĄ W JĘZYKACH KREOLSKICH, WYWODZĄCYCH SIĘ Z JĘZYKA PRZED-SŁOWIAŃSKIEGO!!!.
(To jest właśnie cały ten paradygmat językowy itd.), patrz:

KN
KoN’, KoNieC, KoN’C”yC’/T’,..

GN
GoN, GoNieC, GoNIC’/T’, GoN+iTWA, GiNa”C’/T’, GNaC’/T’, GNIC’/T’, GNieW,..

(c)HN
HoNoR
(c)He”/eNTNie, (c)He”/eNT+Ka,(c)HaN’Ba, HaNDeL (Wiem, że to późne, ale my Słowianie wymawiamy to, a inni nie!)

CN
CNy, CeNa, CNiC’/T’, CeNiC’/T’, CeNNy, CeLNiK…

SN
SeN, SNy, SaN, SuNa”C’/T’, S’NieG, SyN, SNaDz’…

ZN
ZNiC”, ZNiKa, ZaNiK, Z”oNa, ZNiZ”+Ka, ZNaK, ZNaC”yC’/T’…

JĘZYK PRZED-SŁOWIAŃSKI POSIADAŁ WSZYSTKIE DŹWIĘKI TEGO TZW. PIE, TAK JAK POSIADA JE JĘZYK SŁOWIAŃSKI!!! NIC W TYM TEMACIE NIE ZMIENIŁO SIĘ, BO TO JEST W PROSTEJ LINII JEGO NASTĘPCA, A NIE JAKIEŚ ZNIEKSZTAŁCENIE PRZEZ UPROSZCZENIE, JAK TO MA MIEJSCE W JĘZYKACH KREOLSKICH, KTÓRE POWSTAŁY PRZEZ NAŁOŻENIE SIĘ JĘZYKA PRZED-SŁOWIAŃSKIEGO, NA JAKIEŚ MIEJSCOWE PODŁOŻA JĘZYKOWE!!!

…..

Dodatkowo to i owo, o rzeczach (słowach) i czynnyściach DOKONANYCH i NIEDOKONANYCH:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Aspekt_(j%C4%99zykoznawstwo)
Aspekt (językoznawstwo)
Aspekt (postać, forma) – kategoria gramatyczna wyrażająca sposób przedstawienia czynności lub stanu.

Aspekt w języku polskim
Dla języków słowiańskich charakterystyczna jest leksykalizacja kategorii gramatycznej aspektu – aspekt zawarty jest w znaczeniu danego czasownika (nie zaś w formie gramatycznej, w jakiej jest on użyty)[1] i występuje w dwóch podstawowych wartościach:

  1. aspekt dokonany;
  2. aspekt niedokonany.
    Ogólnie mówiąc, aspekt dokonany pozwala przedstawić czynność jako zakończoną, wykonaną. Natomiast aspekt niedokonany nie przedstawia czynności jako czynności zakończonej, lecz raczej jako trwającą lub powtarzającą się. Dokładne opisanie różnicy między aspektem dokonanym a niedokonanym jest bardzo trudne. Polacy intuicyjnie rozumieją tę różnicę, ponieważ aspekt jest jedną z podstawowych kategorii w ich języku ojczystym. Sprawia ona za to ogromne trudności cudzoziemcom uczącym się któregoś z języków słowiańskich.
    (…)

Przykład:
prać jest prostym czasownikiem niedokonanym;
uprać jest jego dokonanym odpowiednikiem (buduje wraz z nim parę aspektową);
doprać, przeprać, oprać są czasownikami dokonanymi z nieco innym znaczeniem;
dopierać, przepierać, opierać są wtórnymi czasownikami niedokonanymi tworzącymi pary aspektowe odpowiednio z doprać, przeprać, oprać; forma *upierać nie istnieje, gdyż niedokonanym odpowiednikiem uprać jest prać.
Dodanie przedrostka do czasownika niedokonanego nie zawsze zmienia aspekt na dokonany, np. chodzić – wchodzić. Czasami zmiana aspektu występuje tylko przy określonym znaczeniu czasownika, np. pochodzić jest niedokonany w znaczeniu być skądś, ale dokonany w znaczeniu chodzić przez pewien czas (w żadnym z tych znaczeń pochodzić nie tworzy pary aspektowej z chodzić).

Pewna liczba czasowników tworzy pary z formami utworzonymi przez dodanie jednocześnie przedrostka i przyrostka, np. stawiać – postawić. lub też na drodze supletywnej, np. brać – wziąć, widzieć – zobaczyć.
(…)

…..

I na koniec, koniec końców… żeby zakończyć te „starożytne” greckie i inne allo-allo męki…

https://pl.wiktionary.org/wiki/koniec
koniec (język polski)
koniec (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ˈkɔ̃ɲɛʦ̑], AS: [kõńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.

znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek
(1.2) chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
(1.3) okoliczności końca (1.2)
(1.4) miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu

odmiana:
(1.1–4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik koniec końce
dopełniacz końca końców
celownik końcowi końcom
biernik koniec końce
narzędnik końcem końcami
miejscownik końcu końcach
wołacz końcu końce

przykłady:
(1.1) Na końcu tego ołówka jest gumka.
(1.2) To już koniec pracy na dziś, idziemy do domu.
(1.3) Wszystko zaczęło się nieprzyjemnie, ale na szczęście koniec był wesoły.
(1.4) Końcem naszej wycieczki po Krakowie był Wawel.

składnia:
(1) koniec + D.
kolokacje:
(1.1) koniec kija / liny / autobusu / … • iść na (drugi) koniec autobusu / pociągu / …
(1.2) koniec pracy / dnia / …
(1.3) szczęśliwy / niemiły / pasjonujący / … koniec • koniec filmu / książki / sztuki / …
(1.4) koniec podróży / jazdy / lotu / …

synonimy:
(1.1) czubek, szpic, koniuszek
(1.2) kres, schyłek
(1.3) zakończenie, finał
(1.4) meta

antonimy:
(1.1) drugi / przeciwny koniec, początek
(1.2–4) początek, start

wyrazy pokrewne:
rzecz. kończyna f, końcówka f, końcóweczka f, nieskończoność f
zdrobn. koniuszek m
czas. kończyć ndk., zakończyć dk., zakańczać ndk., wykończyć dk., ukończyć dk., dokończyć dk., skończyć dk.
przym. końcowy, kończący, wykończony, skończony, ukończony, nieukończony, nieskończony
przysł. końcowo

związki frazeologiczne:
bez końca • każdy kij ma dwa końce • koniec końców • koniec języka za przewodnika • koniec świata • mieć na końcu języka • w końcu • wiązać koniec z końcem
przysłowia: cokolwiek czynisz, mądrze czyń, a patrzaj końca • jak się matka z córką zgłosi, tak się koniec grudnia nosi • koniec każdej rzeczy trzeba mieć na pieczy • koniec wieńczy dzieło • w święty August koniec burz • wszystko ma swój koniec

tłumaczenia:
angielski: (1.1) end; (1.2) end, finish; (1.3) end; (1.4) end, finish
arabski: (1.1) نهاية ,إنتهاء
białoruski: (1.1) канец m; (1.2) канец m; (1.3) канец m; (1.4) канец m
boloński: (1.1) fén
chiński standardowy: (1.1) 结束
dolnołużycki: (1.1) kóńc m
duński: (1.1) ende w; (1.2) ende w
esperanto: (1.2) fino
francuski: (1.1) bout m; (1.2) fin f; (1.3) fin f; (1.4) fin f
górnołużycki: (1.1) kónc m
hebrajski: (1.1) סוף m (sof); (1.2) קצים m (kicim)
hiszpański: (1.1) final m, cabo m; (1.2) fin m, final m; (1.3) fin m, final m; (1.4) fin m, final m
interlingua: (1) fin
irlandzki: (1.1) deireadh
islandzki: (1.1) endir
jidysz: (1.1) סוף m (sof), עק m (ek); (1.2) סוף m (sof), עק m (ek); (1.3) סוף m (sof), עק m (ek); (1.4) סוף m (sof)
korsykański: (1.1) fine
kurmandżi: (1.1) dawî f
łaciński: (1.1) finis, exitus
niemiecki: (1.1) Spitze f; (1.2) Ende n, Schluss; (1.3) Ende n, Schluss; (1.4) Ende n, Schluss
nowogrecki: (1.1) άκρη f; (1.2) τέλος n, τέρμα n; (1.3) τέλος n, τέρμα n; (1.2) τέρμα n
pali: (1.2) osāna
rosyjski: (1.1) коне́ц m; (1.2) коне́ц m; (1.3) коне́ц m; (1.4) коне́ц m
serbski: (1.1) крај
slovio: (1.1) konc (конц)
słowacki: (1.1) koniec m; (1.2) koniec m
suahili: (1.2) mwisho; (1.3) mwisho
sycylijski: (1.1) fini, cuncrusiòni
szwedzki: (1.1) ända; (1.2) slut n
turecki: (1.1) son, sonuç
ukraiński: (1.1) кінець m; (1.2) кінець m; (1.3) кінець m; (1.4) кінець m
wilamowski: (1.1) end
włoski: (1.1) capo m, punta f, estremità f; (1.2) fine f; (1.3) fine f, conclusione f

…..

Zbierzmy w końcu to wszystko teraz do kupy, czyli:

PaRa
PR”eZ

DeiKNyNai
DoKoNaNy

Me
MNie

Paradygmat, czyli DoKoNaNe PR”eZe MNie… a mówiąc po ludzku… WZo/o”/u/vR, WZoR”eC!

Przysięgam od dziś nie używać tego kreolskiego słowa, a w zamian tego powrócić do WZoRCa! Czego i wam wszystkim gorąco R”yC”e”* 🙂

*Wygląda mi na to, że Z”yC’ i jako Z”yC’ (dupa, tyłek itp.), to może być błąd w zapisie bo R”eC R”yC”eNie, a nie Z”eC Z”yC”eNie, podobnie jak RyK, a nie ZyK… To R” i Z”, bardzo ciekawe jest i zapisane jakoś… Pewno do tego jeszcze wrócimy…

17 thoughts on “218 Paradygmat… czyli w sumie to co właśnie..? Ano znów słowiański źródłosłów kłania się! :-)

  1. Tak na szybko…
    Słowo ‚para’ było tutaj omawiane i z tego co pamietam znaczy ono dwoistość, np. para wodna-drugi stan wody, para małżeńska-dwie osoby, tak samo jak para koni. Znaczyłby więc albo dwoistość teorii, czyli teoria zgadza się doświadczeniem („dawać możliwość tworzenia teorii szczegółowych zgodnych ze znanymi faktami”) albo jest teorią uznaną przez dwie osoby, jako opozycja do uznaniowego (subiektywnego) wymysłu jednego człowieka, albo jedno i drugie jednocześnie.
    Słowo przyszło z greckiego, to jest fakt, ale w tym greckim znalazło się jako slowiańskie (=PIE), czyli mamy reemigrację do polskiego.

    Drugi człon δειγμα- digma, luźno kojarzy się mi z naszym dumać (mysleć), być zadumanym (zamyślonym), ale i potocznym DyGnać/DiGnąć, wzruszyć coś, podnieść na wyższy poziom. Jestem w stanie sobie wyobrazić, że tysiące lat temu mogło to być ze sobą zespolone jako DuGmat’/DiGmat’ jako myślenie wzniosłe i wspólne(!)…. stąd miejsce gdzie to czyniono to DuGma, stąd dzisiejsza rosyjska Duma, nam zas pozostało z tego ‚dumanie’.
    Na dokładkę slownik tak tłumaczy na rosyjski: δειγμα>пример. A ‚primer’ to nasz…’przykład’.
    Coś jest na slowiańskiej rzeczy, tylko było zacząć od rosyjskiego i polskiego oraz to głębiej rozwinąć, a nie od narzuconych etymologi sprowdzających na fałszywy trop.

    Polubienie

    • Robert on 2015-11-27 o 07:08 said:
      (…)
      Słowo ‚para’ było tutaj omawiane i z tego co pamietam znaczy ono dwoistość, np. para wodna-drugi stan wody, para małżeńska-dwie osoby, tak samo jak para koni. Znaczyłby więc albo dwoistość teorii, czyli teoria zgadza się doświadczeniem („dawać możliwość tworzenia teorii szczegółowych zgodnych ze znanymi faktami”) albo jest teorią uznaną przez dwie osoby, jako opozycja do uznaniowego (subiektywnego) wymysłu jednego człowieka, albo jedno i drugie jednocześnie. Słowo przyszło z greckiego, to jest fakt, ale w tym greckim znalazło się jako slowiańskie (=PIE), czyli mamy reemigrację do polskiego.
      (…)

      Robercie, a czy przeczy to temu, co wywiodłem tu, na podstawie źródeł, które przytoczyłem, hm? Wg. mnie nie. Zresztą, czy ja twierdzę, że słowo PaRa, (pamiętaj, że to tylko zapis) nie może mieć różnych znaczeń, jako rdzeń PR, hm?
      Czy jedno drugiemu przeczy, hm? Wg mnie zupełnie nie! A tak swoją drogą, to o słowie PaRa, było raczej u Phoenixa, przy okazji jego artukułu o FoRuM.

      (…)
      Drugi człon δειγμα- digma, luźno kojarzy się mi z naszym dumać (mysleć), być zadumanym (zamyślonym), ale i potocznym DyGnać/DiGnąć, wzruszyć coś, podnieść na wyższy poziom. Jestem w stanie sobie wyobrazić, że tysiące lat temu mogło to być ze sobą zespolone jako DuGmat’/DiGmat’ jako myślenie wzniosłe i wspólne(!)…. stąd miejsce gdzie to czyniono to DuGma, stąd dzisiejsza rosyjska Duma, nam zas pozostało z tego ‚dumanie’.
      Na dokładkę slownik tak tłumaczy na rosyjski: δειγμα>пример. A ‚primer’ to nasz…’przykład’.
      (…)

      Wg mnie jest dokładnie odwrotnie i że naginasz (hehehe) tu fakty, patrz:

      http://sjp.pwn.pl/sjp/dygn%C4%85%C4%87;2455109
      dygnąć — dygać «ukłonić się, uginając lekko nogi w kolanach»

      http://sjp.pl/dygn%C4%85%C4%87
      dygnąć
      1. ukłonić się, wykonując dyg;
      2. potocznie:
      a) pójść po coś;
      b) podnieść coś ciężkiego;
      c) uderzyć w coś z dużą siłą

      http://synonim.net/synonim/dygn%C4%85%C4%87
      oddać honory, pokłonić się, skłonić się, ukłonić się, złożyć pokłon, złożyć ukłon

      Dodatkowo:

      https://pl.wiktionary.org/wiki/dyga%C4%87
      dygać (język polski

      wymowa:
      IPA: [ˈdɨɡaʨ̑], AS: [dygać] wymowa ?/i

      znaczenia:
      czasownik
      (1.1) zwykle o dziewczynie kłaniać się, lekko uginając nogi
      (1.2) pot. bać się
      (1.3) gwara więzienna biec
      (…)

      Pomyśl raczej o DoGMa… jeśli już, bo to wygląda na pochodzące z tego samego źródła..

      (…)
      Coś jest na slowiańskiej rzeczy, tylko było zacząć od rosyjskiego i polskiego oraz to głębiej rozwinąć, a nie od narzuconych etymologi sprowdzających na fałszywy trop.
      (…)

      Wspaniale, liczę na Twoją pomoc przy wywodzeniu znaczenia tego słowa, w oparciu o np. rosyjskie źródła! Ponownie jednak proszę o podawanie tych źródeł.

      Polubienie

      • Dodatkowo

        (…)
        Na dokładkę slownik tak tłumaczy na rosyjski: δειγμα>пример. A ‚primer’ to nasz…’przykład’.
        (…)

        PRW + MR

        PR”i/y+Mia/eR,
        PR”i/y(W)
        PRaW
        PRaW+DziWy + MiaRa

        PRW + KLD

        PR”i/y+KL”aD

        PR”y+MieR”yC/T’

        Nie widze tu związku z DuMaC’/T’ itp. P(ie)RW(y) czyli PRaWy

        Polubienie

      • Na forum nikt nei chce pisać, zatem zamiast wklejać komentarze z onetu jako artykuły, przeklejaj to co uznasz za sluszne stąd na tamto forum, w poszczegolnych tematach opisujące poszczegolne rdzenie, a omawianych było ich już kilka, z tego co pamiętam B.L (obelisk, bal), P.L (plat, platek), K.L (kolo, kołyska, koliba) itd itd
        Po roku czasu zbierze się pokaźna ilość, jako podstawa do słownika rdzeni, ktorą będzie można dalej modyfikować i poprawiać. Myslę, że tych rdzeni nie będzie tak duzo, wbrew pozorom, ale są one źródlem dla wszystkich najbardziej podstawowych słów.
        Jestem przekonany, że rdzenie są podstawą, zresztą mając na tapecie taki rdzeń, bardzo łatwo rozwija się on prowadząc w logiczny sposób tam, gdzie na „logikę” nigdy byśmy nie doszli, tak jak było z PŁaTem, ktory samoistnie zaprowadził do Łużyce i ŁyGi i łyżki, z tego można bylo dalej wnioskować, czego nie uczyniłem, że prowadzi on do LuGi, czyli, że starozytni Lugiowie jest tym samym językowo co Łużyczanie.

        Polubienie

      • Robert on 2015-11-27 o 19:52 said:
        Na forum nikt nei chce pisać, zatem zamiast wklejać komentarze z onetu jako artykuły, przeklejaj to co uznasz za sluszne stąd na tamto forum, w poszczegolnych tematach opisujące poszczegolne rdzenie (…)

        To prawda, ze ludzie jacyś tacy leniwsi zrobili się… ale nie spodziewałem się nagle wysypu poszukiwaczy źródłosłowów. Mam kontakt z kilkoma osobami, ale no cóż… nie jestem magikiem. Anglicy mają takie przysłowie, że można przyprowadzić konia do wodopoju… ale nie można nakazać mu pić…:-(

        Po pierwsze, jak obiecałem, zacznę w każdym wpisie dotyczącym językoznawstwa podawać namiar na forum, tak jak to zrobiłem w tym wpisie.

        Po drugie zacznę wklejać nagłówki wpisów o językoznawstwie tam, tak by każdy z wpisów został tam też zamieszczony. Podoba mi się szeroka skórka forum i możliwość łatwego wklejania wielu formatów danych. Prędzej czy później może nawet i zablokuję możliwość komentowania tu pod wpisami o językoznawstwie… tak, tak… Poważnie myślę, nad tym, bo mi bardzo forum spodobało się… a zwłaszcza to, że tam Tomassus ustawił samo ustawianie się wpisów alfabetycznie. Sieciopis to coś zupełnie innego, to jak szkicownik, a tam można zrobić coś znacznie lepszego. Wkurza mnie ta wąska skórka i chyba już dojrzałem do jej zmiany… Pewno zrobię to do końca tego tygodnia…

        Co do rdzeni, to będę je publikował tylko na forum, bo inaczej nie ma to sensu.

        (…)
        Po roku czasu zbierze się pokaźna ilość, jako podstawa do słownika rdzeni, ktorą będzie można dalej modyfikować i poprawiać.
        (…)

        Jestem tego samego zdania. Taki miałem zamiar od początku tego pomysłu, bo widzę teraz coraz więcej ograniczeń tego miejsca. Czy ktoś chce, czy nie chce, forum będzie się rozwijać, bo z technicznego punktu widzenia jest doskonalsze.

        (…)
        Myslę, że tych rdzeni nie będzie tak duzo, wbrew pozorom, ale są one źródlem dla wszystkich najbardziej podstawowych słów.
        (…)

        To jest ciekawe, bo sam nie wiem, czy jest ich dużo, czy mało… Mam porobione pewne takie hm… przymiarki i ciekawe jak to potoczy się.

        (…)
        Jestem przekonany, że rdzenie są podstawą, zresztą mając na tapecie taki rdzeń, bardzo łatwo rozwija się on prowadząc w logiczny sposób tam, gdzie na „logikę” nigdy byśmy nie doszli, tak jak było z PŁaTem, ktory samoistnie zaprowadził do Łużyce i ŁyGi i łyżki, z tego można bylo dalej wnioskować, czego nie uczyniłem, że prowadzi on do LuGi, czyli, że starozytni Lugiowie jest tym samym językowo co Łużyczanie.
        (…)

        I znów pełna zgoda. Z tym wszystkim to właśnie jest takie zabawne i wciągające, że nigdy nie wiadomo gdzie dojdzie się z tymi rdzeniami… hehehe Nigdy w życiu nie myślałem, że będę się tym zajmował! Hahaha… Dzięki za Twoje cenne uwagi! PZDRWM

        Polubienie

    • I nie myliłem się… i Ty tez nie myliłeś się!!! 🙂

      https://pl.wikipedia.org/wiki/Dogmat
      Dogmat (gr. δόγμα) – w sensie ścisłym pojęcie używane tylko w teologii chrześcijańskiej. Oznacza naukę wiary zawartą w Objawieniu, której poprawna interpretacja jest ściśle określona przez Kościół. Dogmaty są przedmiotem refleksji teologii dogmatycznej. Obecnie, ze względu na rozbicie chrześcijaństwa, poszczególne odłamy i kościoły różnią się w ustalonych dogmatach, jak również w rozumieniu funkcji dogmatu w nauce wiary.

      Historia pojęcia
      Rozumienie pojęcia dogmatu jako wyrazu ortodoksji weszło w użycie dopiero od czasu sporów wywołanych przez Reformację (XVI w.). Wcześniej, w okresie patrystycznym rozumiano je jako po prostu określoną doktrynę. Podobnie w średniowieczu mianem dogmatów określano także poglądy uznane za herezję[1].
      (…)

      https://en.wikipedia.org/wiki/Dogma
      Dogma is a principle or set of principles laid down by an authority as incontrovertibly true.[1] It serves as part of the primary basis of an ideology or belief system, and it cannot be changed or discarded without affecting the very system’s paradigm, or the ideology itself. The term can refer to acceptable opinions of philosophers or philosophical schools, public decrees, religion, or issued decisions of political authorities.[2]

      The term derives from Greek δόγμα „that which seems to one, opinion or belief”[3] and that from δοκέω (dokeo), „to think, to suppose, to imagine”.[4] In the first century CE, dogma came to signify laws or ordinances adjudged and imposed upon others.[citation needed] The plural is either dogmas or dogmata, from Greek δόγματα. The term „dogmatics” is used as a synonym for systematic theology, as in Karl Barth’s defining textbook of neo-orthodoxy, the 14-volume Church Dogmatics.
      (…)

      https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CF%8C%CE%B3%CE%BC%CE%B1
      δόγμα
      Greek
      Noun
      δόγμα • ‎(dógma) n ‎(plural δόγματα)
      dogma
      religion, cult

      https://en.wiktionary.org/wiki/dogma
      Etymology
      From Latin dogma ‎(“philosophical tenet”), from Ancient Greek δόγμα ‎(dógma, “opinion, tenet”), from δοκέω ‎(dokéō, “I seem good, think”) (more at decent). Treated in the 17c. -18c. as Greek, with plural dogmata.

      https://en.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%AD%CF%89#Ancient_Greek
      δοκέω

      Etymology
      This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions.

      Cognates include Latin tongeō, English think and probably Albanian ndihem.

      Pronunciation

      IPA: /do.ké.ɔː/ → /ðo.ˈke.o/ → /ðo.ˈce.o/
      Verb
      δοκέω • ‎(dokéō)

      I think, suppose
      I seem..

      …..

      DuMa,
      DuMaC’/T’
      DuMKa

      I co Ty na to, hm?

      Polubienie

      • Ja bym to widział jako rdzeń D.Gm albo raczej D.gM.
        Skojarzyłem z imieniem Dagmara, miałem pełne przekonanie jako wyłącznie slowiańskim, wszak u Slowian jest ono najpopularniejsze, zaglądam do google, a tam wszedzie bredzą: imię germańskie oznaczające ‚slawny dzień’ albo ‚dzień dziewicy’. Powiedzieć o nich przygłupy to tak jakby im wypowiedzieć komplement.

        Jak dalej rozwinąc rdzeń D.gM? Nie mam pomysłu.
        Może z tego jest też DaGoMe? Pamiętam zażarta dyskusję w ktorej nie mogli zgodzić się co to słowo oznaczalo. Tytuł czy imię wlasne?

        Polubienie

      • Robert on 2015-11-27 o 20:22 said:
        Ja bym to widział jako rdzeń D.Gm albo raczej D.gM.
        (…)

        W porządku, ale pomijając to, że nie widzę połączenia tego D.Gm czy też D.gM z np. DuMa, to dlaczego używasz „.” jak i raz piszesz „m” i „g” małymi literami? Jaki ma to sens?

        Czytałeś wpisy o sposobie zapisu dźwięków, który tu zaproponowałem? Nie zgadzasz się z nim? Jeśli nie zgadzasz się, dla dlaczego nie? Przyznam się, że nie rozumiem, tego co ma wynikać z tych „D.Gm albo raczej D.gM”…

        (…)
        Jak dalej rozwinąc rdzeń D.gM? Nie mam pomysłu. Może z tego jest też DaGoMe? Pamiętam zażarta dyskusję w której nie mogli zgodzić się co to słowo oznaczalo. Tytuł czy imię wlasne?
        (…)

        Nie wiem, ale to jest pewno zniekształcenie zniekształcenia… i to jeszcze zapisane z błędami… hehehe

        Polubienie

  2. Proszę zobaczyć, co znalazłem przy okazji. Wychodzi na to, że miałem rację, kiedy wprowadziłem zapis C’T i C’/T’, czyli wymianę dźwięków zapisywanych jako C/C’ na T/T’ i odwrotnie, z tym, że wygląda na to, że w tym przypadku T/T’ jest starsze niż C/C’, patrz przykład pogrubionych słów sanskryckich!!!

    http://www.etymonline.com/index.php?term=dogma
    dogma (n.) c. 1600 (in plural dogmata), from Latin dogma „philosophical tenet,” from Greek dogma (genitive dogmatos) „opinion, tenet,” literally „that which one thinks is true,” from dokein „to seem good, think” (see decent). Treated in 17c.-18c. as a Greek word in English.

    http://www.etymonline.com/index.php?term=decent&allowed_in_frame=0
    decent (adj.) 1530s, „proper to one’s station or rank,” also „tasteful,” from Middle French décent, or directly from Latin decentem (nominative decens) „becoming, seemly, fitting, proper,” present participle of decere „to be fitting or suitable,” from PIE *deke-, from root *dek- „to take, accept, to receive, greet, be suitable” (cognates: Greek dokein „to appear, seem, think,” dekhesthai „to accept;” Sanskrit daśasyati „shows honor, is gracious,” dacati „makes offerings, bestows;” Latin docere „to teach,” decus „grace, ornament”). Meaning „kind, pleasant” is from 1902. Are you decent? (1949) was originally backstage theater jargon for „are you dressed.”

    http://www.myetymology.com/latin/dogma.html
    the Late Latin word dogma (doctrine, defined doctrine; philosophic tenet)
    derived from the Greek word dogma, δόγμα (a law (civil, ceremonial or ecclesiastical))
    derived from the Greek word dokein, δοκεῖν
    derived from the Proto-Indo-European root *dek-
    derived from the Late Greek word dokeo, δοκέω (to think; by implication, to seem (truthfully or uncertainly))

    Proto-Indo-European root *dek-
    Derivations in other languages
    Greek dokein, Greek dechesthai, Greek dokos, Latin decere, Latin decus, Latin decor, Latin docere

    http://www.utexas.edu/cola/centers/lrc/ielex/PokornyMaster-X.html
    (…)
    188-89 deik̑- IE to teach, show
    189-91 1. dek̑- IE des- to take
    191 2. dek̑- : dok̑-, dēk̑- IE denk̑- to tear, rip to pieces
    (…)

    !Uwaga!
    Coś Pokornemu ten „rdzeń” kojarzy się z czymś innym, niż innym! Patrz pytanie poniżej!

    http://linguistics.stackexchange.com/questions/12425/how-did-the-pie-root-dek-evolve-into-the-greek-dokein-to-appear-seem-thin

    How did the PIE root ‚dek-‚ evolve into the Greek ‚dokein’ to appear, seem, think’ ?

    dek-
    To take, accept.

    [2.] b. dogma, dogmatic; chionodoxa, Docetism, doxology, heterodox, orthodox, paradox,
    from Greek dokein, to appear, seem, think (< "to cause to accept or be accepted").

    How did "to cause to accept or be accepted" evolve into to appear, seem, think ?
    The connection or relationship escapes me.

    http://www.biblepages.net/esa082.htm
    (…)
    The origin and meaning of the word ‘dogma’.

    In old Greek, the noun dogma was used in such meanings as “that which seems good to one”, “opinion”, “belief”, with the additional meaning “public decree”, “ordinance”. It came from the verb dokeô which meant “to think”, “to suppose”, “to imagine”, “to expect”.

    However, in today’s religious English, the word “dogma” means something like “a religious tenet which is proclaimed as true without proof”. In short: The word “dogma” is used as a synonym for “doctrine”. And again, “dogmas” and “doctrines” always consist of teachings of men.
    (…)

    …..

    Do+MySL”
    Po+MySL”
    Wy+MySL”

    Polubienie

    • Na grekę, jeśli brak łatwo zauważanych naszych rdzeni, należy odrazu patrzeć przez pryzmat bardziej wschodni. Podałem już tu kilka przykładów, np. ten „popularny” bez etymologi innej niż żałosna hebrajska (!) chrystus, który oznacza nic innego jak krzyż – kriest – kristos, wiedzieli o tym chrześcijanie dodając niby ni z gruchy ni z pietruchy krzyż i żegnanie się krzyżem, ale koniecznym było oczywiście ukrycie skąd to wzięli, choć etymologia to nie jedyne jego źródło. Ale do rzeczy.

      Dogmat to jeden lub scalone dwa rdzenie – DG i DH. +MaT wygląda na swoisty rdzeń – DoG[D]+MaT, czyli miany, posiadany DG[D], w spółgłoskowej zbitce D/oD mogło ulec zanikowi, jak np. Ł w SoPHi .
      https ://pl.wikisource.org/wiki/M._Arcta_S%C5%82ownik_Staropolski/Dohad
      http ://svoja.org/1173.html?entry=685
      Po czesku, słowacku – dohad, czyli domysł.
      Np. http ://www.elektronikjk.nazwa.pl/slowniki/slowacko-polski.pdf
      Etymologii na pierwsze szukanie w wielu językach w internecie brak. Dziwne, bo w czeskim, słowackim, na wschodzie we frazeologizmach normalne, powszednie słowo.
      G i H są „wymienne”, tzn. H jest twardsze, więc logiczne jest ułatwienie u nie sposobnych na miększe odeń G. U nas G i H niosą swoje własne znaczenie, choć częściowo podobne vide np. hałas – głos / gardzić – hardy; jak widać są wymienne, ale równie specyficznie, jak np. wymiana T/C.. Zatem dla rdzenia DG[D] korzeniem jawi się rodzina GD: 1. GoD (zgoda, gody, pogoda, dogodzenie, godność, godzenie się, dogod, god i t.p.); god jest bardzo związany wsobnie z prawem, ładem, choć do kolejne słowo do tej kolekcji, nie o tym samym znaczeniu oczywiście; 2. GaD (gadać – 1. mówić 2. domyślać się [wciąż żywe znaczenie, łżą z tymi archaizmami na potęgę w słownikach] 3. wróżyć, zagadka i t.d.).
      http ://sciaga.pl/slowniki-tematyczne/5889/gadac/
      http ://oesteuropastudier.dk/ordbog/index.php/print/,1141-gadati,derksen.xhtml
      A dla DH[D] powyższe w wersjach wschodnich i południowych, bardzo pokrewne do DG[D], choć z wyczuwalną różnicą, jak w sparowanych przykładach, które podałem.

      To jest także intrygujące z tego, co przytoczyłeś: „from PIE *deke-, from root *dek- „to take, accept, to receive, greet, be suitable””. Wynika zeń, że rdzeń pie DK jest błędny, a właściwym jest DG[D] i/lub DH[D].

      Polubienie

      • Jeszcze jako jaśniejszy przykład związku goda/godów z porządkiem, prawem można dodać godzinę, którą zapomniałem dodać do nawiasu, w swoim pierwotnym znaczeniu. A do rdzenia DH[D] „dochodzić” np. do wniosku, czyli wciąż w znaczeniu domysłu. Zaczynam mieć pewne wątpliwości czy tutaj właściwym jest „CH”, skoro Do/CHoDZiĆ wymawiamy również HoDZiĆ (od HaDu/HoDu), jak np. w PuHaCZu, choć PuCH wymawia się zgodnie z pisownią, ale to dwa różne rdzenie i znaczenia. CHóD (DoCHoDZiĆ do jakiegoś miejsca, SCHaDZKa) i HoD (DoHoDZiĆ do wniosku) musiały, jak PuCHaCZ i PuCH, zlać się w jedno po reformie ortograficznej mimo, iż wymawiamy je wciąż pierwotnie, ja przynajmniej zauważyłem u siebie mimowolnie inna wymowę w zależności od sensu.

        Polubienie

      • zapiskidumania on 2015-11-29 o 08:56 said:
        (…)
        A do rdzenia DH[D] „dochodzić” np. do wniosku, czyli wciąż w znaczeniu domysłu. Zaczynam mieć pewne wątpliwości czy tutaj właściwym jest „CH”, skoro Do/CHoDZiĆ wymawiamy również HoDZiĆ (od HaDu/HoDu), jak np. w PuHaCZu, choć PuCH wymawia się zgodnie z pisownią, ale to dwa różne rdzenie i znaczenia. CHóD (DoCHoDZiĆ do jakiegoś miejsca, SCHaDZKa) i HoD (DoHoDZiĆ do wniosku) musiały, jak PuCHaCZ i PuCH, zlać się w jedno po reformie ortograficznej mimo, iż wymawiamy je wciąż pierwotnie, ja przynajmniej zauważyłem u siebie mimowolnie inna wymowę w zależności od sensu.
        (…)

        Jestem za cienki w uszach, żeby słyszeć różnicę między wymową „H” i „(c)H”. Zawsze miałem z tym problemy i mimo, że i Dragomira tłumaczyła to itd. Tak mam, więc oczekuję wiedzy od mądrzejszych od siebie. Ja myślę tak, że te dźwięki, to są te całe tzw. laryngały i SŁOWIANIE JE WYPOWIADAJĄ NAWET TERAZ i że nic nie zanikło, jak twierdzą germańscy językoznawcy!

        Dla mnie jest oczywiste, że (c)H, to jest jakiś dźwięk podstawowy + dźwięk dodatkowy H, a H to jest tylko dźwięk H… Jak było wcześniej (6500 lat temu itd) nie podejmuje się rozmawiać, bo dla mnie jest to zwyczajne oszustwo i allo-allo pieprzenie, że ktoś umie „odtworzyć i wypowiedzieć” coś jak ktos wtedy mówił! Zobacz nowy wpis, jest tam właśnie o tym mowa.

        A co do DHD czy też DGD, to jak juz napisałem, Rdzeniem / rdzeniami jest / są G/H/KD a D na ich początku do tylko dodatek, przedrostek?

        Wg mnie dodatkowo to, że dźwięki G, H, K mogą się wzajemnie zastępować, to ok, ale to nie oznacza, że to jest jeden i ten sam dźwięk, używany zamiennie, ale że to jest właśnie to całe BoG+aCTWo brzmieniowe Języka Przed-Słowiańskiego i jego późniejszych następców… ale TYLKO W PROSTEJ LINII, jak języki słowiańskie (uwaga na bułgarski i Staro Cerkiewno Słowiański, który został sztucznie stworzony przez romajów na podstawie tego jakichś gwar bułgarskich!) itd. czyli powtarzam, NIE DOTYCZY TO JĘZYKÓW KREOLSKICH, A ZWŁASZCZA JĘZYKÓW TZW. KENTUM (ale i irańskich też, bo widać w nich, a zwłaszcza w awestyjskim, takie same zniekształcenia, gdzie pierwotny dźwięk S przeszedł w zniekształcone H. Porównaj choćby liczebniki…)

        Polubienie

    • zapiskidumania on 2015-11-28 o 09:41 said:
      (…)
      Podałem już tu kilka przykładów, np. ten „popularny” bez etymologi innej niż żałosna hebrajska (!) chrystus, który oznacza nic innego jak krzyż – kriest – kristos, wiedzieli o tym chrześcijanie dodając niby ni z gruchy ni z pietruchy krzyż i żegnanie się krzyżem, ale koniecznym było oczywiście ukrycie skąd to wzięli, choć etymologia to nie jedyne jego źródło.
      (…)

      Przyznam się, że nie śledziłem źródłosłowu tzw. greckiego „christosa”, ale jest faktem, że pierwsze „polskie” zapisywania tego słowa były robione przez „K” a nie przez „(c)H”. Podawałem tu kiedyś namiary na prace naukową o piśmiennictwie polskim, bardzo dobrą zresztą. Może trzeba by zrobić wpis o źródłosłowie tego słowa, zobaczymy, ale narzuca się i tak od razu:

      KReS
      KR”eS+iWo
      KR”eSaC’/T’
      KR”eS+aNy
      KReS+Ka
      KReS’+LiC’/T’
      KRaS”
      KRaSiC’/T’
      KRaS+Nyj
      KRaSNa(L)
      KRaSiWyj
      KRaSiWa

      KR”yR”/Z”
      KRyZa
      KRa”/oNG
      KRa”/oN+Z”yC’/T’

      Z tym, że te ostatnie wydzielone rdzenie i słowa jakos mi do K/(c)HRiST+oSa nie pasują… Trzeba będzie przyjrzeć się temu w przyszłości.

      (…)
      Dogmat to jeden lub scalone dwa rdzenie – DG i DH. +MaT wygląda na swoisty rdzeń – DoG[D]+MaT, czyli miany, posiadany DG[D], w spółgłoskowej zbitce D/oD mogło ulec zanikowi, jak np. Ł w SoPHi .

      https://pl.wikisource.org/wiki/M._Arcta_S%C5%82ownik_Staropolski/Dohad
      (…)

      BRAWO!!!
      Tyle tylko, że pojawiła się tam „spacja” między „s” i „:” i ten odnośnik nie wyświetla się!

      https://pl.wikisource.org/wiki/M._Arcta_S%C5%82ownik_Staropolski/Dohad
      Dohad, duhad (z białor.), w wyraż. na d. = na domysł, na niepewne.

      Dzieki Tobie właśnie odnalazłem ten słownik:

      https://spxvi.edu.pl/indeks/szukaj/?page=26&q=d
      kontakt – telefon: 566 210 331, e-mail: spxvi@poczta.onet.pl
      © 2010 – 2015 Instytut Badań Literackich PAN – Pracownia Słownika Polszczyzny XVI wieku.

      https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/48764
      DOHAD (1) sb m
      Fleksja
      A sg dohåd.
      Sł stp, Cn brak, Linde XVII w.
      Znaczenia
      Domysł, przypuszczenie, próba (ukr.)
      Synonim: domysł.

      https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/48765
      DOHADAĆ SIĘ cf DOGADAĆ SIĘ

      https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/1302
      DOHADANIE
      Treść tego hasła nie została jeszcze opublikowana.

      https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/48766
      DOHADYWAĆ SIĘ (1) vb impf
      Fleksja
      2 sg imp dohadywåj sie.
      Sł stp, Cn, Linde brak.
      Znaczenia
      Domyślać się, odgadywać, zgadywać (z ukr.)
      Synonimy cf DOGADAĆ SIĘ.
      Formacje pochodne cf GADAĆ SIĘ.
      Cf DOGADYWANIE

      https://spxvi.edu.pl/indeks/haslo/48713
      DOGADAĆ SIĘ (3) vb pf
      dogadać się (3), [(ukr.) dohadać się (Linde).]
      Zawsze sie.

      o oraz końcowe a jasne (w tym w a 1 r. błędne znakowanie); pierwsze a w inf jasne, w pozostałych formach pochylone.

      Fleksja
      inf dogadać sie
      conditionalis
      bym sie dogådåł

      Sł stp, Cn brak, Linde XVI i XVIII w.

      Znaczenia
      Domyślić się, dociec, zgadnąć, zorientować się, dowiedzieć się dokładnie

      Synonimy: dobaczyć się, domniemać się, domyślić się, dorozumieć się, przejźrzeć, przyść.

      Formacje pochodne cf GADAĆ SIĘ.

      (…)
      http ://svoja.org/1173.html?entry=685
      Po czesku, słowacku – dohad, czyli domysł.
      (…)
      dohád 1. domysł; aluzja; fraz. hovoryti na dohad; hovoryła na dohad, ale ja poniav o što chodit; 2. mówić lub robić coś na chybił trafił; kravčycha ne miêryła płatija, šyła na dohad i vyšło dobre

      Np. http ://www.elektronikjk.nazwa.pl/slowniki/slowacko-polski.pdf
      Etymologii na pierwsze szukanie w wielu językach w internecie brak. Dziwne, bo w czeskim, słowackim, na wschodzie we frazeologizmach normalne, powszednie słowo. G i H są „wymienne”, tzn. H jest twardsze, więc logiczne jest ułatwienie u nie sposobnych na miększe odeń G. U nas G i H niosą swoje własne znaczenie, choć częściowo podobne vide np. hałas – głos / gardzić – hardy; jak widać są wymienne, ale równie specyficznie, jak np. wymiana T/C..
      Zatem dla rdzenia DG[D] korzeniem jawi się rodzina GD: 1. GoD (zgoda, gody, pogoda, dogodzenie, godność, godzenie się, dogod, god i t.p.); god jest bardzo związany wsobnie z prawem, ładem, choć do kolejne słowo do tej kolekcji, nie o tym samym znaczeniu oczywiście; 2. GaD (gadać – 1. mówić 2. domyślać się [wciąż żywe znaczenie, łżą z tymi archaizmami na potęgę w słownikach] 3. wróżyć, zagadka i t.d.).
      (…)

      Do+HaD
      Do+GaDaC’/T’
      Do+GaDy+WaC’/T’

      Widać już, że „H” PR”e+GoDzi to w „G” i odwrotnie, np. w ukraińskim, tyle tylko że wg mnie rdzeniem jest tu Ga/oD…

      Ciekawe, czy to od GoD+aNia powstał germański GoD, czyli ichniejszy Bo/o”/u/vG?

      (…)
      http ://sciaga.pl/slowniki-tematyczne/5889/gadac/
      http ://oesteuropastudier.dk/ordbog/index.php/print/,1141-gadati,derksen.xhtml
      A dla DH[D] powyższe w wersjach wschodnich i południowych, bardzo pokrewne do DG[D], choć z wyczuwalną różnicą, jak w sparowanych przykładach, które podałem.
      (…)

      Ciekawe jak jest z odpowiednikami rdzenia Ga/oD, (w znaczeniu GaDaC’/T’) w innych językach…

      (…)
      To jest także intrygujące z tego, co przytoczyłeś: „from PIE *deke-, from root *dek- „to take, accept, to receive, greet, be suitable””. Wynika zeń, że rdzeń pie DK jest błędny, a właściwym jest DG[D] i/lub DH[D].
      (…)

      BRAWO JESZCZE RAZ!
      Mi też coś to śmierdzi, zwłaszcza że podałem wątpliwości innych co do tego magicznego przejścia znaczenia, patrz powyżej! Wg mnie jest to TYPOWY PRZYKŁAD MATACZENIA, które niezgodnie z „paradygmatem językowym”, czyli WZoReM, WZoRCeM tego tzw. PIE zakłada, że postać tzw. centum / kentum była pierwotna, w stosunku do tzw. satem. Biorą co chcą i naginają co chcą i jak chcą!

      Wg. mnie jest to zwyczajne naginanie założeń do przyjętych wyników, tak aby wykazać „pierwszeństwo” germańskich słów na d słowiańskimi. Czysty qrefski rasizm kundli, który legł u podstaw wszystkich nauk związanych z językoznawstwem, starą nauką, itd. Przyjęcie do wiadomości, że było odwrotnie, jest niedopuszczalne dla tych kłamców allo-allo, bo wtedy pozostaje im już tylko… iść i utopić się w ich własnym „naukofym” szambie!

      Bardzo dziękuje, za Twoje cenne uwagi i źródła, które dodaje do żródeł na stronie, a dokładnie do JĘZYKOZNAWSTWA/SŁOWNIKI! PZDRWM

      Polubienie

  3. Pingback: 49 Asybilacja, czyli w sumie to tak naprawdę co,.. no bo że to jest prasłowiańskie słowo, no to jest bardziej niż pewne… :-) | SKRBH

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.