365 …Philistines in general, was a Proto-Slavic tribe or people which spoke a non-survived Proto-Slavic language, which settled in the south part of present Israel in the Iron Age, i.e. well before the VII century A.D. generally accepted period of the Slavs arrival in Eastern Europe.

http://bialczynski.pl/2016/11/08/scientific-research-an-academic-publisher-kontra-polskie-lemingi-antyslowianskie-na-uslugach-niemieckiej-miedzynarodowej-banksterki/

Scientific Research an Academic Publisher kontra Polskie Lemingi Antysłowiańskie na usługach niemieckiej międzynarodowej banksterki!

Opublikowano 09:39 8 listopada 2016 przez

Bez komentarza. CB

scientific-reaserch

Open   Access

The Philistine Inscription 4.5 from Ashkelon (Israel)

Download Download as PDF (Size:752KB)  HTML   XML  PP. 45-50
DOI: 10.4236/aa.2016.63006    570 Downloads   1 168 Views

ABSTRACT

The origin and the nature of the Philistines is an enigma for the contemporary historical studies. They appear to have first settled the Aegean area and then, as a Sea People, around 1200 B.C. to have invaded and settled the south part of present Israel. The recent Harvard Leon Levy Expedition excavations in the area of the port of the ancient Philistine Ashkelon recovered 18 jar handles and one inscribed ostracon made from local clay. The ostracon, classified as RN 9794, hosts the inscription 4.5 that is particularly illuminating about the origin and nature of the Philistines. The analysis of all the possible 27 spellings of the inscription reveals one of them which, compared with the present surviving Slavic languages, appears to have the specific meaning of: People come in, we see, or in loose translation: Come and see. The inscription and the considerations developed in this article indicate that the Philistines of the ancient Ashkelon, or the Philistines in general, was a Proto-Slavic tribe or people which spoke a non-survived Proto-Slavic language, which settled in the south part of present Israel in the Iron Age, i.e. well before the VII century A.D. generally accepted period of the Slavs arrival in Eastern Europe.

Cite this paper

Tomezzoli, G. and Stein, R. (2016) The Philistine Inscription 4.5 from Ashkelon (Israel). Advances in Anthropology, 6, 45-50. doi: 10.4236/aa.2016.63006.

References

[1] Ambrozic, A. (2005). The “Warrior” Stele from Lemnos. In Proceedings of the 10th International Topical Conference Ancient Settlers of Europe (pp. 107-120). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
http://www.korenine.si/zborniki/zbornik05/ambrozic_warrior.pdf
[2] Chadwick, J. (1987). Linear B and Related Scripts (pp. 50-56). Berkeley: University of California Press.
[3] Chadwick, J. (1995). Linear B and related scripts. British Museum Press., London. ISBN 0-7141-8068-8.
[4] Colless, E. B. (no date), Cyprus Scripts. Proposed decipherment by Brian E. Colless.
[5] Cross, F. M., & Stager, L. E. (2006). Cypro-Minoan Inscriptions Found in Ashkelon. Israel Exploration Journal, 56, 129-159. https://sites.google.com/site/collesseum/cyprusscripts
[6] Evans, A., & Myres, J. (1961). Inscriptions in the Minoan Linear Script of Class A. W. C. Brice (Ed.), London: Oxford University Press.
[7] Facchetti, G., & Negri, M. (2014). Riflessioni preliminari sul ciprominoico. Do-so-mo, 10, 9-25.
[8] Faucounau, J. (1977). études Chypro-Minoennes. Syria Tome, 54, 209-249.
http://www.persee.fr/doc/syria_0039-7946_1977_num_54_3_6604
[9] Faucounau, J. (1980). études Chypro-Minoennes. Syria Tome, 57, 375-410.
http://www.persee.fr/doc/syria_0039-7946_1980_num_57_2_6701
http://dx.doi.org/10.3406/syria.1980.6701
[10] Faucounau, J. (1994). The Cypro-Minoan Scripts: A Reappraisal Fifty Years after John F. Daniel’s Paper. Κυπριακη Αρχαιολογiα Τóμοxi ΙΙI. Archaeologia Cypria, IΙI, 93-106. https://lekythos.library.ucy.ac.cy/bitstream/handle/10797/6383/Faucounau.pdf?sequence=1
[11] Faucounau, J. (2007). Les Inscriptions Chypro-Minoennes. Paris: L’Harmattan.
[12] Lytov, D. (2015).
http://dmitri-lytov.livejournal.com/233453.html
[13] Masson, O. (1994). La plus ancienne inscription chypriote syllabique (opheltau). Cahier du Centre d’études Chypriotes, 22, 33-36.
[14] Serafimov, P. (2007). New Reading of the Thracian Inscription on the Golden Ring From Ezerovo. In Proceedings of the Fifth International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 176-183). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
http://www.korenine.si/zborniki/zbornik07/serafimov_ezer07.pdf
[15] Serafimov, P. (2007). Translation of Eteocretan Epioi Inscription. In Proceedings of the 5th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 199-206). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
http://www.korenine.si/zborniki/zbornik07/serafimov_epioi07.pdf
[16] Serafimov, P., & Perdih, A. (2009). Translation of the Linear Tablet HT 13From Crete. In Proceedings of the 7th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 58-73). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
http://www.korenine.si/zborniki/zbornik09/seraf_ht13.pdf
[17] Serafimov, P., & Tomezzoli, G. (2011). Evidence for Early Slavic Presence in Minoan Crete. In Proceedings of the 9th International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 219-229). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
http://www.korenine.si/zborniki/zbornik11/serafimov_slavic_crete.pdf
[18] Serafimov, P., & Tomezzoli, G. (2012). New Reading of the Linear A Inscription on the Golden Pin CR-ZF-1 from Crete. In Proceedings of the Tenth International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 83-89). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
[19] Stein, S. R., & Tomezzoli, G. T. (2016). The Inscription of Parvomai (Bulgaria). Advances in Anthropology, 6, 25-29.
http://file.scirp.org/pdf/AA_2016051914541451.pdf
[20] Tomezzoli, G., & Serafimov, P. (2013). The Linear A Inscriptions II.1, II.2 from the Palace of Knossos. In Proceedings of the Eleventh International Topical Conference Origin of Europeans (pp. 105-114). Ljubljana: Zaloznistvo Jutro.
[21] Uziel, J. (2007). The Development Process of Philistine Material Culture: Assimilation, Acculturation and Everything in between. Levant, 39, 165-173.
http://blogs.bu.edu/aberlin/files/2011/09/Philistine-Material-Culture.pdf
http://dx.doi.org/10.1179/lev.2007.39.1.165
[22] Wilford, J. N. (2007). Philistines but Less and Less Philistines. The New York Times Online Edition, 13 March 2007.

…..

Ten sam Giancarlo T. Tomezzoli jest współautorem tej pracy:

http://file.scirp.org/pdf/AA_2013051612554944.pdf

DNA Genealogy and Linguistics. Ancient Europe
Anatole A. Klyosov, Giancarlo T. Tomezzoli

No i co wy allo-allo na to?!! Hehehe…

Reklamy

11 thoughts on “365 …Philistines in general, was a Proto-Slavic tribe or people which spoke a non-survived Proto-Slavic language, which settled in the south part of present Israel in the Iron Age, i.e. well before the VII century A.D. generally accepted period of the Slavs arrival in Eastern Europe.

  1. http://rudaweb.pl/index.php/2016/11/08/slowianie-uczyli-zydow-pisac-kuc-zelazo-oraz-budowac-domy-i-lodzie/

    Słowianie uczyli Żydów pisać, kuć żelazo oraz budować domy i łodzie

    Listopad 8, 2016


    NA ZDJĘCIU: okręt Filistynów, czyli typowa kozacka i serbska łódź typu czajka, na staroegipskim reliefie z Medinet Habu, FOT: wikimedia.org

    Kolejne przełomowe odkrycie nauki rozdziera zasłonę kłamstwa wokół słowiańskiej, a więc i polskiej historii. Starożytne inskrypcje z izraelskiego Aszkelonu każą na nowo odczytywać nie tylko oficjalną historię, ale i biblię. Okazało się, że biblijni Filistyni byli Słowianami. Umieli pisać, budować domy i żeglować zanim żydowscy koczownicy opuścili pustynie.

    Nieoceniony krzewiciel Słowiańszczyzny Czesław Białczyński na swoim blogu upowszechnił kapitalny wpis z renomowanej strony Scientific Research An Academic Publisher. Relacjonuje on odszyfrowanie przez Giancarlo T. Tomezzoliego i Reinhardta S. Steina inskrypcji z ceramiki filistyńskiej wykopanej w południowoizraelskim mieście Aszkelon. Na glinianych zabytkach z około 1200 r. p.n.e. naukowcy znaleźli napis, który odczytali używając słowiańskiego słownictwa. Na tej podstawie wydali sensacyjne oświadczenie: „(…) the Philistines of the ancient Ashkelon, or the Philistines in general, was a Proto-Slavic tribe or people which spoke a non-survived Proto-Slavic language, which settled in the south part of present Israel in the Iron Age, i.e. well before the VII century A.D. generally accepted period of the Slavs arrival in Eastern Europe.”

    Nauczyciele Narodu Wybranego

    Do pełnego zrozumienia wagi tego odkrycia warto przypomnieć kim byli Filistyni, o których teraz wiemy, że ich ojczystym językiem był słowiański.

    Zamieszkiwali w starożytności ziemie południowego wybrzeża Kanaanu położone na zachód od Judei. Zaliczali się oni do tzw. Ludów Morza, które na przełomie XIII i XII w. p.n.e. uderzyły na Egipt. Część z nich osiedliła się na terenie Kanaanu. Od nazwy tego ludu, w hebrajskim brzmieniu – plisztim, pochodzi nazwa Palestyna.

    Ludność filistyńska, w przeciwieństwie do pustynnych Hebrajczyków, była obeznana z żeglarstwem. W porównaniu z niepiśmiennymi nomadami operowała pismem podobnym do linearnego A, wywodzącego się ze starosłowiańskiego pisma Vinča. Biblia mówi o istnieniu wśród Filistynów zorganizowanej warstwy kapłańskiej, a także wróżbitów. Do czasów Dawida króla żydowskiego, Filistyni byli rządzeni kolegialnie przez zgromadzenie książąt. Później funkcję tę spełniali królowie pięciu głównych miast. Według biblii, zgromadzenie takich władców zwoływał lud.

    W czasach biblijnych, Filistyni mieli monopol na kucie żelaza. Budowali świątynie, mogące pomieścić do 3 tys. wiernych. Czcili m.in. boginię Isztar/Astarte, której święto – podobnie jak starosłowiańskiej Kostromy / Ostary – wypadało na początek wiosny. Towarzyszył mu kult płodności, której symbolem było jajko.

    Filistyni, w odróżnieniu od żydowskich i arabskich nomadów, uprawiali ziemię i budowali domy. Konstruowali też pełnomorskie łodzie, o czym Judejczycy nie mieli pojęcia w tamtych czasach. Domostwa filistyńskie miały kształt prostokąta lub kwadratu i posiadały wewnętrzny, zadaszony dziedziniec. Ściany zbudowane były z cegły, a dach wznosił się na drewnianych słupach osadzonych na bazach z nieobrobionego kamienia. W centrum dziedzińca znajdowały się otoczone otynkowanym murem paleniska, nieznane miejscowym, natomiast niezbędne w budownictwie słowiańskim.

    Filistyni posługiwali się rydwanami bojowymi oraz żelaznym i brązowym uzbrojeniem. Relief z Medinet Habu przedstawia wojownika filistyńskiego uzbrojonego w dwa oszczepy i miecz. Miał hełm z pióropuszem i lekki puklerz. Źródła biblijne wspominają również o filistyńskich łucznikach i jeździe. Goliat, opisywany przez Biblię wojownik filistyński, miał być uzbrojony w ciężką włócznię o żelaznym grocie, wykonany z brązu zakrzywiony nóż, hełm, pancerz łuskowy i nagolenniki z tego samego metalu, a także tarczę.

    Skąd ich ród?

    Chociaż Filistyni nie pochodzili z Bliskiego Wschodu, to na terenie obecnego państwa Izrael byli wcześniej od przodków dzisiejszych Żydów. Filistyni przybili do południowych brzegów Morza Śródziemnego w fali Ludów Morza. Odkrycie Tomezzoliego i Steina potwierdza ostatecznie teorię, która określa te plemiona jako słowiańskie. Na blogu kryształowywszechswiat.blogspot.de już w czerwcu pojawił się wpis analizujący reliefy z Medinet Habu pod tym kątem. Autor tej analizy zauważył: „Zastanawiające jest to, że „polscy” historycy ignorują te zależności kompletnie, posuwając się nawet do kłamstw na temat rozprzestrzenienia technik metalurgicznych w Europie i z uporem maniaka sugerując prymat bliskowschodniej „kolebki cywilizacyjnej”.

    Logicznie wywodząc, należy umiejscowić kolebkę Ludów Morza tam, gdzie kolebka Słowian. W basenie Dunaju, skąd cywilizacja rozeszła się we wszystkie strony Euroazji. Wcześniej zaczęła rozwijać się na ziemiach dzisiejszej Polski, Niemiec, Czech, Słowacji i Ukrainy. Następnie opanowała północne Włochy i południowe Bałkany, z których nad Nil i Kanaan było już blisko.

    Lubię to

  2. https://krysztalowywszechswiat.blogspot.co.uk/2016/06/wybrali-sie-czajka-za-morze.html

    Wybrali się czajką za morze

    Nie tylko ubiór „Ludów Morza” jest dla nas interesującą wskazówką ich pochodzenia, ale również parę innych szczegółów widocznych na reliefach w świątyni Medinet Habu.

    Najważniejsze znajdziemy na reliefach z bitwą morską i wizerunkach okrętów.

    Różnią się one wyraźnie od kształtu okrętów egipskich i to przede wszystkim tym, że są one absolutnie symetryczne. Patrząc na ich zarys nie możemy odróżnić tego, gdzie znajdował się ich dziob a gdzie rufa.

    Jest to bardzo ważny szczegół, ponieważ ten typ statku morskiego jest rzadkością.

    Jedynymi którzy konsekwentnie stosowali taki typ budowy okrętów byli Słowianie.

    Tego typu statki przetrwały aż do czasów prawie że współczesnych i najbardziej znanym przykładem są kozackie i serbskie czajki.

    Na kolejnym rysunku widzimy konstrukcję z czasów w których stosowano armatę, ale mimo to w każdej chwili można było przenieść ster z rufy na dziob i dokonać zwrotu, zmieniając kierunek poruszania się o 180°.

    To było właśnie główną zaletą tego typu łodzi i przyczyną przewagi nad innymi typami łodzi i okrętów w warunkach walki abordażem.

    Charakterystyczne zakończenie dziobu i rufy tych statków nie było więc związane z elementami ozdobnymi, tak jak u Egipcjan, ale stanowiło konstrukcję mocowania steru. Oczywiście nie jest wykluczone, ze kształt tej konstrukcji nawiązywał do wyglądu ptasiego dzioba co podkreślano jeszcze odpowiednim zdobieniem.

    Bardzo ciekawą analogię znajdziemy w postaci ceramicznej figurki wozu znalezionego w miejscowości Dupljaja w Serbii. Przednie kolo wozu jest zamocowane w ten sam sposób w jaki mocowano ster na czajkach Ludów Morza.

    Wyjaśnia to dlaczego łodzie kozaków na Dnieprze i Serbów na Dunaju nazywano czajkami, ponieważ mocowanie steru miało kształt ptasiego dzioba.

    Co ciekawe samo określenie przedniej części okrętu jako dziób jest również bardzo wymowne i z całą pewnością pochodzi z czasów kiedy ta nazwa oddawała realny wygląd łodzi.

    Tak więc i w tym wypadku powiązania ze Słowianami są nie do przeoczenia.

    Kolejnym elementem z reliefów są charakterystyczne pojazdy ciągnione przez woły na których poruszały się rodziny wojowników.

    Ten typ wozu nie zmienił swojego wyglądu przez tysiąclecia i występował również na terenie Polski, co znalazło swoje odbicie w legendzie o Piaście.

    Ostatnim argumentem jest wygląd mieczy stosowanych przez te plemiona.

    Otóż rozprzestrzenienie znalezisk tej broni w Europie jest bardzo charakterystyczne i wskazuje na ich koncentrację w rejonie ujścia Łaby i na półwyspie Jutlandzkim

    Dla porównania rozprzestrzenienie słowiańskiej haplogrupy R1a z mutacją Z284 w Europie. Wnioski nasuwają się same.

    Najbardziej spektakularnego znaleziska takich mieczy dokonano w miejscowości Nebra razem z pierwszym kalendarzem astronomicznym w formie „Dysku z Nebry”.

    Zastanawiające jest to, że „polscy” historycy ignorują te zależności kompletnie, posuwając się nawet do kłamstw na temat rozprzestrzenienia technik metalurgicznych w Europie i z uporem maniaka sugerując prymat bliskowschodniej „kolebki cywilizacyjnej”.

    Oczywiście decydującymi dowodami są jednak same teksty inskrypcji w której Egipcjanie zanotowali nazwy, pod którymi plemiona Ludów Morza były im znane.

    Pierwsze wzmianki znajdziemy na steli Merenptaha datowanej na rok 1208 p.n.e. Napis ten poświęcony jest opisowi zwycięstwa faraona Merenptaha nad agresorem atakującym zachodnią część delty Nilu.

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Stela_Merenptaha

    Ze zrozumiałych względów polska wiki poświęca prawie cały artykuł spekulacjom na temat zapisania w tym tekście po raz pierwszy nazwy Izrael, a właściwy temat inskrypcji pomija kompletnym milczeniem.

    W tej inskrypcji chodzi oczywiście w pierwszym rzędzie o wygraną Egipcjan w wojnie z……?

    No właśnie z kim?

    Już w tym momencie zaczynają się problemy, bo historycy zachodni i „polscy” uparli się aby interpretować nazwy własne plemion i postaci tak, by pasowało to do ich religijnych wyobrażeń, a te oczywiście nie przewidują czegoś takiego jak istnienie Słowian 3200 lat temu.

    Już w pierwszych wyrazach tego tekstu zaczynają się przekłamania.

    Początek tekst interpretowany jest jako zwrot: „ten który podbił Libię”

    transkrypcję tych znaków zapiszemy jako (fch rbw)

    Spółgłoski RBW (Egipcjanie nie odróżniali R od L) czytane są przez historyków jako Libu ewentualnie Lebu i słowo to miało oznaczać Libię, a więc sąsiadującą z Egiptem od zachodu część Afryki.

    Taka interpretacja jest jednak fałszywa, ponieważ przeczy temu wygląd wojowników tego plemienia

    ale doskonale pasuje do wyglądu Słowian zachodnich z rejonu Łaby.

    http://krysztalowywszechswiat.blogspot.de/2015/09/starozytna-historia-polakow-wzlot-i.html

    Co pociąga za sobą inną interpretację zapisu w postaci słowa Laba i oznacza nazwę słowiańskiego plemienia które jako pierwsze podbiło wybrzeża Afryki i którego pierwotne siedziby znajdowały się nad rzeką Łabą. Jest to typowy dla Słowian sposób nazewnictwa i korzystania z nazw geograficznych dla określenia mieszkającego na danych terenach plemienia.

    Taka interpretacja pasuje idealnie do poprzednio omówionych analiz i jest ich dalszym logicznym rozwinięciem.

    Łabianie jako pierwsi spośród słowiańskich plemion uderzyli na południe przemieszczając się przez Alpy i Półwysep Apeniński do Afryki, i osiedlili się na terytoriach późniejszej Kartaginy. Te tereny stały się bazą wypadową dla ich wypraw wojennych na tereny Egiptu.

    Wyprawą opisaną na steli Merenptaha dowodził ich władca Meryey. Tak przynajmniej zinterpretowano napis o transkrypcji (M-r-y-yw-y). Meryey miał być synem Dedy (Dy-d).

    Przypomnijmy sobie teraz co odkryłem analizując „grecki” mit o Ikarze.

    http://krysztalowywszechswiat.blogspot.de/2015/04/o-sowianskich-korzeniach-starozytnej.html

    Oczywiście autor inskrypcji nie rozumiał języka słowiańskiego i przypisał słowiańskiemu określeniu na ojca (deid) znaczenia imienia rodziciela władcy Łabian. Do tego tematu wrócimy zresztą w dalszej części naszych rozważań.

    Również imię Meryey jest przez historyków przekręcone i brakujące samogłoski są inne. Jeśli wstawimy je w prawidłowej formie to otrzymamy imię Mirosław, które dla Egipcjan w tej formie było niewymawialne dlatego zapisali je jako (M-r-y-yw-y).

    Dla tych którzy się teraz oburza tym, że przywołuję tu imiona słowiańskie w formie współczesnej mogę tylko odpowiedzieć w ten sposób, że podam tu przykład z innego krańca Ziemi, z przełomu er.

    Chodzi o państwo Paratava w północnym Pakistanie i jego rządzącą dynastię.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Paratarajas

    Imiona tych władców to:

    Yolamir (Jaromir)

    Bagamir (Bogamir)

    Hvaramir (Chwalimir)

    Mirahvar (Mirowar)

    a więc nie różniące się od współczesnych słowiańskich (polskich) imion.

    Świadczy to o tym, ze Słowianie Europy Środkowej zachowali nie tylko ciągłość językową od czasów najdawniejszych, ale również swoją ciągłość kulturalną. Dlatego nie należy się temu dziwić temu, że odczytując inskrypcje Traków natrafiłem na słownictwo tak bardzo zbliżone do współczesnych języków słowiańskich.

    http://krysztalowywszechswiat.blogspot.de/2015/01/sowianski-napis-sprzed-2500-lat.html

    Oczywiście na temat kultury Paratava i jej władców nic w języku polskim nie znajdziemy.

    „Nasi” historycy bardzo dbają o to aby Polakom nie mieszać w głowie. Jeszcze wpadną na pomysł, że wcale nie są potomkami zniewolonych dzikusów. Za to są też sowicie opłacani przez ich zachodnioeuropejskich sponsorów (czytaj oficerów prowadzących) i mogą prowadzić „badania” i „wykopaliska” a to nad Morzem Śródziemnym a to w Egipcie pod warunkiem niszczenia wszystkich niewygodnych śladów, tak jak to zresztą czynią już od dziesięcioleci w Polsce.

    Cdn.

    Lubię to

  3. http://rudaweb.pl/index.php/2016/11/08/slowianie-uczyli-zydow-pisac-kuc-zelazo-oraz-budowac-domy-i-lodzie/#comment-79882

    Listopad 8, 2016
    SKRiBHa

    „kapitalny wpis z renomowanej strony Scientific Research An Academic Publisher.”

    Z tym trzeba uważać, bo to jest strona chińska, ale jest… a mi nie robi różnicy, czy zakłamana niemiecka, „polska”, czy inna zakłamana… tylko, czy ta czy inna praca coś sobą do nauki wnosi, bo jak ktoś mi powie o ałtorytetach naukafych… a nie o argumentach i logice, no to ja sobie odpuszczam takie dyskutowanie…

    Filistyni to byli najwięksi wrogowie Izraela… Jeśli nie mogli to być Słowianie, no to pewno byli to Germanie… przodkowie Goebbelska, HItlera i innych im podobnych „niebieskookich blondynów, czyli aryjczyków czystej krwi”,.. nieprawdaż?

    http://rudaweb.pl/index.php/2016/11/08/slowianie-uczyli-zydow-pisac-kuc-zelazo-oraz-budowac-domy-i-lodzie/#comment-81722

    Listopad 9, 2016
    Mariusz

    „Z tym trzeba uważać, bo to jest strona chińska, ale jest”

    A może być niemiecka?

    Affiliation(s)

    1Etno-Archaeological Observatory, Munich, Germany.
    2Universiteit Utrecht, Uithof, Holland.

    https://www.researchgate.net/publication/305817709_The_Philistine_Inscription_45_from_Ashkelon_Israel

    „ResearchGate to międzynarodowy, bezpłatny serwis społecznościowy, skierowany do naukowców wszystkich dyscyplin. Na portalu zarejestrowało się ponad 4 miliony użytkowników ze 193 państw[1][2]. ResearchGate został założony w 2008 roku przez Ijada Madischa i Sörena Hofmayera, studentów medycyny. Siedziba firmy znajduje się w Berlinie.”
    https://pl.m.wikipedia.org/wiki/ResearchGate

    Sława Wandalom 😉

    Lubię to

  4. http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-5b06911c-5fe9-4887-8cb0-1c935064908d

    2016 | 16 | 3 | 1-14

    The proto-Slavic warrior in Europe: The Scythians, Sarmatians and Lekhs

    Title variants PL
    Prasłowiański wojownik w Europie. Scytowie, Sarmaci i Lechici
    Languages of publication EN PL
    Abstracts
    EN
    Background. The frame of reference for this research is provided by a cross-disciplinary approach to the anthropology of martial arts. The results of research into genetics, linguistics, anthropology, general ancient and medieval history, and hoplology have provided a check on the hypotheses and supported the logical explanation backing the ideas presented in this paper. Aim. The authors pose questions concerning the Slavs, the Scythians and Sarmatians, and their systems of warfare and their relationship to today’s Lekhs. The following hypothesis is presented: if the Scythians, Aryans and Slavs came from a single genetic root, then today’s Slavs, especially the Western and Eastern ones, are their descendants, but the relationship is not limited merely to biology. Results. The Scythians and Sarmatians made a great contribution to the development of the art of war. This applies particularly to the use of horses and the tactical use of cavalry and archery. Their warrior- ethos has been preserved in the legends, symbols and traditions of the Polish (Lekh) nobility. Historic genetic material – also indicates the presence of ancestors of the Slavs in Central Europe from c2700 BCE. The languages of the Aryans and Scythians were closely related to the Slavic languages, and known as proto-Slavonic. However Scythians were speaking apparently different languages. Another proof of kinship may be the similarity between the iconography of the coats of arms of the Polish nobility and Scythian ornamentation. Conclusions. A genealogy based on the presence of specific haplogroups on the Y chromosome indicates a lack of foreign genetic influences, suggesting the autochtonicity of the Slavs in the lands between the Oder and the Dnieper Rivers, between the Baltic Sea and the Carpathian Mountains. The original Scythians were probably carriers of haplogroup R1a, with the subgroups R1a1a1b2 (created as a result of mutation F992/S202/Z93) and R1a1a1 (created as a result of the emergence of mutation M417) most widely represented. The direct or indirect descendants of the early Scythians, or Proto-Slavs (the commonly-agreed terms) are, in particular the Poles, characterized by the highest concentration of the R1a1a1b1a1 haplogroup (M458/PF6241) and other Western Slavs, e.g. today’s Sorbs and Slovaks.
    PL
    Perspektywę dla badań daje antropologia sztuk walki w ujęciu transdyscyplinarnym. Sprawdzenie hipotez i logiczne uzasadnienie stwierdzeń wyjaśniających zostało poparte wynikami badań z zakresu genetyki, językoznawstwa, antropologii kulturowej, historii powszechnej starożytnej i średniowiecznej, oraz hoplologii. Cel. Autorzy stawiają pytania o Prasłowian, Scytów i Sarmatów, o ich sztukę wojenną oraz ich relacje do dzisiejszych Lechitów. Stawiają hipotezę: Jeżeli Scytowie, Ariowie i Słowianie wyszli z jednego genetycznego pnia (nosicieli R1a1), to dzisiejsi Słowianie, zwłaszcza Zachodni i Wschodni, są ich potomkami, a pokrewieństwo nie ogranicza się do jedynie biologicznego. Wyniki poszukiwań. Scytowie i Sarmaci (prawdopodobni nosiciele haplogroupy R1a1) wnieśli wielki wkład w rozwój sztuki wojennej. Dotyczy to zwłaszcza użycia jazdy konnej i taktycznego wykorzystania konnicy, oraz łucznictwa. Ich etos wojowników został zachowany w legendach, symbolice i tradycji polskiej (lechickiej) szlachty. Pozostały też geny, świadczące o obecności przodków Słowian w Europie środkowej od ok. 2700 BC. Języki Ariów i Scytów były blisko pokrewne do języków słowiańskich, jako prasłowiańskie. Dodatkowym dowodem pokrewieństwa może być podobieństwo ikonografii polskich herbów szlacheckich do ornamentyki scytyjskiej. Wnioski. Genealogia wyprowadzona na podstawie obecności poszczególnych haplogrup w chromosomie Y wskazuje na brak obcych wpływów genetycznych, co sugeruje autochtoniczność Słowian na ziemiach między Odrą a Dnieprem, Bałtykiem a Karpatami. Pierwotni Scytowie byli prawdopodobnie nosicielami haplogrupy R1a, z najczęściej reprezentowanymi podgrupami R1a1a2 (powstała w konsekwencji mutacji Z93) i R1a1a1 (powstała w rezultacie pojawienia się mutacji M417). Bezpośredni lub pośredni potomkowie pierwotnych Scytów i Sarmatów, czyli Prasłowian (określenie umowne), to zwłaszcza Polacy (charakteryzujący się największą koncentracją haplogrupy R1a1a1) i inni Słowianie Zachodni (dzisiejsi Łużyczanie, Słowacy).
    Contributors
    • University of Rzeszow, Rzeszow (Poland)
    • University of Szczecin, Szczecin (Poland)
    Identifiers
    YADDA identifier bwmeta1.element.desklight-5b06911c-5fe9-4887-8cb0-1c935064908d

     

    Lubię to

  5. Teraz już wiemy, od jakiego słowa wzięła nazwę Judea… od filistyńskiego „iudi” – „ludzie”. Domyślamy się również, że hebrajska nazwa księdza i księcia – „kohen” – pochodzi od naszego „kagan”, jak również, że żydowski Kneset – „zgromadzenie” – to odpowiednik słowiańskiego wiecu, na którym wybierany był „knese” (obodrycka wersja słowa) – „kniaź, książę”. Nie dziwi nas również, że Żydzi nazwali zarówno Scytów, jak też Słowian, as-Knaz (Asknaz, Askenez); pewnie chodziło o Scytów Królewskich… A puszczając wodze fantazji, postawiłbym na to, że as-Saqaliba, Saqaliba, Siqlab, czyli Słowianie w języku hebrajskim i arabskim, to (k)Siągalaba, czyli pewnie „książęta, dziedzice Łaby”.

    Lubię to

    • Jest tego dużo… np. koń, czy klacz (bo nie mogę teraz tego odnaleźć) po tzw. hebrajsku, czy jidish to sosa…

      SoSa
      KoSa
      Ko”C+yK
      Ko”C

      albo np. taki tzw. szeol…

      https://pl.wikipedia.org/wiki/Szeol
      Szeol (hebr. שְׁאוֹל) – w Starym Testamencie, a przede wszystkim we wczesnym judaizmie, miejsce pobytu zmarłych, pozbawionych wszelkiej radości istnienia i życia.

      Etymologia

      Teorie na temat pochodzenia terminu szeol nie są pewne. Dawniej część badaczy przyjmowała, że pochodzi od „spustoszenia”, ale to znaczenie zostało porzucone przez badaczy. Obecnie na ogół przyjmuje się, że pochodzi od „błagania” i tym samym oznacza „miejsce błagania”[1][2].

      W niektórych polskich przekładach w miejscach słowa „szeol” pojawia się wyraz „otchłań”.

      Hebrajskie słowo szeol występuje w Starym Testamencie 66 razy (najwięcej w Księdze Psalmów i Księdze Przysłów)[3]. 15 zastosowań znajduje się w partiach poetyckich[2]. Septuaginta 60 razy tłumaczy go na hades, 3 razy na θάνατος, 1 raz βόθρος (Ezch 32,21), w Iz 7,11 brak ekwiwalentu dla szeolu, w Hi 24,19 tekst jest problematyczny[3].
      (…)

      https://pl.wikipedia.org/wiki/Otch%C5%82a%C5%84
      Otchłań, limbus, limbo, Pandemonium (późnołac. limbus) – stan osób, które umarły przed Zmartwychwstaniem Jezusa albo też w nowszych czasach, bez chrztu, ale nie popełniły osobistych grzechów. Pojęcie otchłani występuje w nauczaniu Kościoła katolickiego i niektórych innych wyznań chrześcijańskich. Nie jest utożsamiana z czyśćcem, ale jest częścią piekła. Wyznania protestanckie nie uznają istnienia otchłani. Również Świadkowie Jehowy odrzucają taką koncepcję otchłani[a].
      (…)

      https://pl.wiktionary.org/wiki/otch%C5%82a%C5%84#pl
      (…)
      synonimy:
      (1.1) czeluść, dziura, przepaść, głębia, bezdeń
      (…)

      https://pl.wiktionary.org/wiki/czelu%C5%9B%C4%87#pl
      czeluść (język polski)

      wymowa:
      IPA: [ˈʧ̑ɛluɕʨ̑], AS: [čeluść] wymowa ?/i

      znaczenia:

      rzeczownik, rodzaj żeński

      (1.1) lit. przepaść, głębia, jama
      (1.2) st.pol. paszcza
      (1.3) st.pol. szczęka
      (…)

      A jaki jest źródłosłów do C”eLo”S’C/Ti… to CaL”oS’C’/T’, czyli (c)HaoS… pisałem trochę już o tym…

      A przy okazji… a+BySS to a+ByT,.. czyli Nie+ByT

      Tak można w kółko… bo np. tzw. Abraxas, czy też Abrasax… to oBRaC”/TaC”/T, czyli PR”e+oBRaZ”+aC”/T,.. coś jak „Hannibal Roy Fasolka – mała i niezwykle złośliwa diabelska fasolka, która jest może nieco naiwna, ale też niezwykle chciwa i sprytna. Posiada osobowość mężczyzny. To Hannibal zachęcił Chase Younga na stronę Heylinu. Oprócz wielkiej mocy Hannibal Roy używa nieustannie skradzionego Shen Gong Wu zwanego Przeobrażacz”… 🙂

      https://pl.wikipedia.org/wiki/Abraxas_(mitologia)
      Abraxas – to określenie Najwyższego Bóstwa w mitologii perskiej i gnostyckiej. W hellenistycznych dokumentach poświęconych magii słowo Abraxas pojawia się jako przykład magicznej logiki i synonim pełni. Pierwotna pisownia Abrasax, zapewne w wyniku pomyłki w łacińskim przekładzie przyjęła formę Abraxas. Od imienia „Abraxas” wywodzi się słowo abrakadabra.

      Etymologia

      Etymologia tego imienia niejasna; jedni sądzą, że słowo to pochodzi od hbr. ha-berak-hah, czyli „błogosławieństwo”; inni, wskazując na fakt, iż imię to złożone jest z dwóch hebrajskich wyrazów abh, bara oraz negatywnego a, sugerują, iż imię to mogłoby oznaczać „Ojciec Niestworzony”; jeszcze inni wywodzą to imię ze złożenia słów koptyjskich: abrak i sax, czyli „święte”, „czcigodne”, „błogosławione”.

      Słowo „Abraxas” powstało zapewne w wyniku operacji numerologicznej wykonanej na literach alfabetu greckiego, którym przypisywano wartości liczbowe: a zatem greckie słowo αβραξας według stosowanej reguły ponieważ: α = 1, β = 2, ρ = 100, α = 1, ξ = 60, α = 1, ζ = 200 po zsumowaniu uzyskujemy

      α + β + ρ + α + ξ + α + ς = 1 + 2 + 100 + 1 + 60 + 1 + 200 = 365 czyli liczbę dni w roku.
      (…)

      Lubię to

      • A no i zapomniałem o Abrakadabra…

        aBRa Ka DaBRa
        oBRo Ko DoBRo
        oBRo”C/T Ko” DoBRo”

        … ot i cała fietza jęsykosnaftzóf… ale ja przeciez nie mam racji… bom niegodny tej fietzy… 🙂

        https://en.wikipedia.org/wiki/Abracadabra
        (…)
        Etymology

        The word may have its origin in the Aramaic language, but numerous conflicting folk etymologies are associated with it.

        The word Abracadabra may derive from an Aramaic phrase meaning „I create as I speak.”[1] This etymology is dubious, however, as אברא כדברא in Aramaic is more reasonably translated „I create like the word.” In the Hebrew language, the phrase translates more accurately as „it came to pass as it was spoken.”[2]

        „[A]bracadabra may comprise the abbreviated forms of the Hebrew words Av (Father), Ben (Son) and Ruach Ha Codesch (Holy Spirit), though an alternative derivation relates the word to Abraxas, a god with snakes for feet who was worshiped in Alexandria.”[3] David Pickering’s description of the word as an abbreviation from Hebrew is also a false etymology—as he apparently here means Aramaic (בר is Aramaic for „son”, it is בן in Hebrew, although בר is an honorific form), nor does he account for the final five letters (i.e., -dabra) in the lexeme.
        (…)

        https://pl.wikipedia.org/wiki/Abrakadabra
        Abrakadabra (Abracadabra, Abraxas, Abrasax) – pochodzący prawdopodobnie z języka aramejskiego (Abəra kaDavəra) wyraz nie posiadający znaczenia. Od schyłku starożytności, w średniowieczu i we wczesnej nowożytności posługiwano się nim jako formułą magiczną, tj. wyrazem, który (odpowiednio) wypowiedziany ma rzekomą moc wpływania na rzeczywistość. Obecnie słowo „abrakadabra” stosuje się jako (żartobliwe) określenie wypowiedzi pozbawionej sensu, niezrozumiałej, zagmatwanej.

        Siedem liter imienia АΒΡΑΣΑΞ ma wartość liczbową 365 (Α = 1, Β = 2, Ρ = 100, Α = 1, Σ = 200, Α = 1, Ξ = 60). Słowo to znajdujemy jako magiczny znak i symbol pełni (m.in. zapewne także w odniesieniu do liczby siedem) w hellenistycznych papirusach magicznych, również na starożytnych i średniowiecznych amuletach z kamienia, najczęściej w połączeniu z postacią o ludzkim tułowiu z głową koguta, ludzkimi rękami i wężami zamiast nóg[1].

        Pierwszy raz słowo ABRACADABRA pojawia się w De Medicina Praecepta Quintusa Sammonicusa Serenusa – gnostycznego lekarza cesarza Karakalli. Sammonicus przepisał cesarzowi amulet do walki z malarią, na którym wyryte było słowo ABRACADABRA w formie trójkąta.

        Słowo z reguły było zapisywane w jeden z następujących sposobów:

        A – B – R – A – C – A – D – A – B – R – A
        A – B – R – A – C – A – D – A – B – R
        A – B – R – A – C – A – D – A – B
        A – B – R – A – C – A – D – A
        A – B – R – A – C – A – D
        A – B – R – A – C – A
        A – B – R – A – C
        A – B – R – A
        A – B – R
        A – B
        A

        lub

        A – B – R – A – C – A – D – A – B – R – A
        B – R – A – C – A – D – A – B – R
        R – A – C – A – D – A – B
        A – C – A – D – A
        C – A – D
        A

        …..

        A i jeszcze jedno… zwróćcie uwagę na te wężowe nogi u tzw. Abraxasa,.. jak u Nagów z Wedy, albo… jak u Naszej Syrenki…


        Rzeźba przedstawiająca Abraxas, Luwr

        https://www.britannica.com/topic/naga-Hindu-mythology

        https://en.wikipedia.org/wiki/N%C4%81ga

        https://pl.wikipedia.org/wiki/Warszawska_Syrenka
        (…)
        Pochodzenie
        Najstarszy istniejący wizerunek herbu Warszawy z syreną występuje na pieczęciach dokumentów rady miejskiej Warszawy z 7 kwietnia 1400 roku[1]. Przez długi czas syrena jednak miała zupełnie inny kształt niż dzisiaj. Górna połowa była ludzka, kobieca, na niektórych starszych pieczęciach prawdopodobnie męska, dolna z rozwiniętymi skrzydłami (czasem bez), ogonem i dwiema łapami[1].
        (…)

        Syrenka to Przeobrażacz… Abraxas…

        Lubię to

  6. http://eurogenes.blogspot.co.uk/2016/11/five-foot-philistines.html

    Wednesday, November 30, 2016

    Five foot Philistines

    Vilified in biblical texts and even ridiculed by Iggy Pop, the Iron Age pagan seafarers known as the Philistines were basically the East Mediterranean version of the Vikings, except apparently much smaller:

    Relatively short average heights for people buried at Ashkelon — about 5 feet, 1 inch for men and 4 feet, 10 inches for women — also fit a scenario of biological stress, Fox said. Short stature and minimal height differences between men and women occur with population-wide stresses such as malnutrition, she said.

    The Philistines were a famously combative crowd. Archaeologist Eric Meyers of Duke University, who was not a member of the Ashkelon team, wondered if at least some of those buried at Ashkelon had been killed in battles or fights. But no head injuries or other skeletal signs of violent encounters appeared among the dead at Ashkelon, Fox said. Neither did any skeletons contain evidence of tumors or cancers.

    If DNA can be extracted from the Ashkelon skeletons, scientists may get a glimpse of where the Philistines originally came from. Evolutionary geneticist Johannes Krause of the Max Planck Institute for the Science of Human History in Jena, Germany, is currently directing efforts to retrieve genetic sequences from the Ashkelon bones.

    Source: Ancient cemetery provides peek into Philistines’ lives, health, ScienceNews, November 22, 2016

    See also…

    American Schools of Oriental Research 2016 paper abstracts (PDF link)

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s